သိဂၤါလသုတ္ျဖစ္ေပၚလာပံု

ဂိဟိ၀ိနယေခၚ လူ႔က်င့္၀တ္မ်ား သိဂၤါလသုတ္ျဖစ္ေပၚလာပံု အခါတစ္ပါး ျမတ္စြာဘုရားသည္ ရာဇၿဂိဳလ္ျပည္ ေ၀ဠဳ၀န္ေက်ာင္း၌ သီတင္းသံုးေနေတာ္မူစဥ္ သိဂၤါလသတို႔သားသည္ နံနက္ေစာေစာထၿပီး ရာဇၿဂိဳလ္ျပည္မွထြက္၍ ၿမိဳ႕ုျပင္သို႔ေရာက္ေသာ အါ လက္အုပ္ခ်ီလ်က္ အရပ္ေျခာက္ပါးတို႔ကို ေန႔စဥ္ရွိခိုး၏။ ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ နံနက္အခ်ိန္၌ ရာဇၿဂိဳလ္ျပည္သုိ႔ ဆြမ္းခံ၀င္စဥ္ အရပ္ေျခာက္ မ်က္ႏွာကို လွည့္လည္ရွိခိုးေနသည့္ သိဂၤါလ သတို႔သားကို ျမင္ေတာ္မူေလရာ ဤသို႔ေမး ေတာ္မူ၏။ သူၾကြယ္သား သင္သည္ နံနက္ေစာေစာထၿပီး ရာဇၿဂိဳလ္ျပည္မွထြက္၍ လက္အုပ္ခ်ီလ်က္ အ ဘယ္အတြက္ေၾကာင့္ အေရွ႕ ေတာင္ အေနာက္ ေျမာက္ ေအာက္ အထက္ဟူေသာ အရပ္ေျခာက္ ပါးတို႔ကို ရွိခိုးေနသနည္း။ ျမတ္စြာဘုရား အကၽြႏု္ပ္ဖခင္သည္ ေသခါနီးတြင္ ခ်စ္သား အရပ္မ်က္ႏွာ တို႔ကိုရွိခိုးရမည္ဟုမွာခဲ့၍ ဖခင္စကားကို ေလးစားလိုက္နာေသာအားျဖင့္ အရပ္ေျခာက္ပါးတို႔ကို ရွိခိုးေနပါသည္ဟု ေျဖ၏။ သူၾကြယ္သား အရိယာတို႔၏သာသနာေတာ္၌ အရပ္ေျခာက္ပါးတို႔ကို ဤကဲ့သုိ႔ရွိမခိုးရဘူး။ ျမတ္စြာဘုရား သည္လုိရွိမခိုးလွ်င္ အရိယာတို႔၏ သာသနာေတာ္၌ အရပ္ေျခာက္ပါးတို႔ကို အဘယ္ သို႔ရွိခိုးရမည္နည္း။ အကၽြႏု္ပ္ေတာင္းပန္ပါ၏။ အရိယာတို႔၏သာသနာေတာ္၌ ရွိခိုးအပ္ေသာ အရပ္ေျခာက္ပါးတို႔ကို ေဟာေတာ္မူပါ။ သူၾကြယ္သား ယင္းသို႔နာၾကားလိုသည္ျဖစ္ဘိမူ ေကာင္းစြာနာၾကားမွတ္သားေလာ့။ ငါဘုရား ေဟာေတာ္မူအံ့။ ေကာင္းပါၿပီ ျမတ္စြာဘုရား။ ေလးေလးစားစား နာခံမွတ္သားထားပါမည္။ ဤကဲ့သုိ႔ သိဂၤါလသတုိ႔သား ေတာင္းပန္ေလွ်ာက္ ထားေသာေၾကာင့္ သိဂၤါလလုလင္ကိုအေၾကာင္း ျပဳ၍ ဤသိဂၤါလသုတ္ကို အိမ္ယာတည္ေထာင္ လူ႔ေဘာင္ေနသူ လူတို႔၏ ေလာကီအက်ဳိးစီးပြား အလို႔ငွါ ေဟာေတာ္မူခဲ့ပါသည္။ သူၾကြယ္သား အရိယာသာ၀ကသည္ ညစ္ညဴး ေသာ ကံေလးပါးတို႔ကို ပယ္အပ္ကုန္၏။ ေလးပါး ေသာ အေၾကာင္းတို႔ျဖင့္ မေကာင္းမႈကိုမျပဳ၊ စည္း စိမ္ပ်က္စီးေၾကာင္း ေျခာက္ပါးတို႔ကို မမွီ၀ဲ။ ထို အရိယာသာ၀ကသည္ ဤသုိ႔တစ္ဆယ့္ေလးပါး ေသာ မေကာင္းမႈမွကင္းသည္ျဖစ္၍ အရပ္ေျခာက္ ပါးတို႔ကို လံုၿခံဳေစလ်က္ ပစၥဳပၸန္ တမလြန္ ႏွစ္တန္ ေသာ ေလာကကုိ ေအာင္ျမင္ႏုိင္ျခင္းငွါက်င့္၏။ ထိုအရိယာသာ၀က၏ ဤပစၥဳပၸန္ေလာကသည္ လည္းေကာင္း တမလြန္ေလာကသည္လည္း ေကာင္း ႏွစ္သက္အပ္၏။ ထိုအရိယာသာ၀ကသည္ ခႏၶာကိုယ္ပ်က္စီး၍ ေသၿပီးသည္မွေနာက္၌ ေကာင္း ေသာလားရာျဖစ္ေသာ နတ္ျပည္ေလာကသို႔ေရာက္ ၏။ ညစ္ညဴးေသာ ကံေလးပါး ထိုအရိယာသာ၀ကသည္ အဘယ္ညစ္ညဴးေသာ ကံေလးပါးတုိ႔ကို ပယ္အပ္သနည္းဟူမူကား ၁။ သူ႔အသက္သတ္ျခင္းသည္ ညစ္ညဴးေသာ ကံမည္၏။ ၂။ မေပးသည္ကုိ ခိုးယူျခင္းသည္ ညစ္ညဴး ေသာ ကံမည္၏။ ၃။ ကာမဂုဏ္တို႔၌ မွားယြင္းစြာက်င့္ျခင္းသည္ ညစ္ညဴးေသာ ကံမည္၏။ ၄။ မဟုတ္မမွန္ေျပာျခင္းသည္ ညစ္ညဴးေသာ ကံမည္၏။ ထိုအရိယာသာ၀ကသည္ ဤညစ္ညဴးေသာကံ ေလးပါးတို႔ကို ပယ္အပ္ကုန္၏။ အေၾကာင္းေလးပါး အဘယ္ေလးပါးေသာ အေၾကာင္းတို႔ျဖင့္ မေကာင္း မႈကို မျပဳသနည္းဟူမူကား ၁။ ဆႏၵာဂတိ= ခ်စ္သျဖင့္မလုိက္အပ္သည္သို႔ လုိက္၍ မေကာင္းမႈကိုျပဳ၏။ ၂။ ေဒါသာဂတိ = မုန္းသျဖင့္ မလုိက္အပ္သည္သုိ႔ လုိက္၍ မေကာင္းမႈကိုျပဳ၏။ ၃။ ဘယာဂတိ = ေၾကာက္သျဖင့္ မလိုက္အပ္သည္ သုိ႔လုိက္၍ မေကာင္းမႈကိုျပဳ၏။ ၄။ ေမာဟာဂတိ = မသိသျဖင့္ မလိုက္အပ္သည္ သုိ႔ လုိက္၍ မေကာင္းမႈကိုျပဳ၏။ သူၾကြယ္သား စင္စစ္ေသာ္ကား အရိယာသာ၀က သည္ ဆႏၵာဂတိ၊ ေဒါသာဂတိ၊ ေမာဟာဂတိ၊ ဘယာဂတိသို႔ မလိုက္မွားေသာေၾကာင့္ဤေလးပါး ေသာ အေၾကာင္းတို႔ျဖင့္ မေကာင္းမႈကိုမျပဳဟု ငါ ဘုရား မိန္႔ေတာ္မူ၏။ သူၾကြယ္သား ခ်စ္ျခင္းေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ မုန္း ျခင္းေၾကာင့္လည္းေကာင္း ေၾကာက္ျခင္းေၾကာင့္ လည္းေကာင္းမသိျခင္းေၾကာင့္လည္းေကာင္းတရား ကိုလြန္က်ဴး၍ က်င့္ေသာသူ၏ အၿခံအရံ အေက်ာ္ အေစာသည္ လဆုတ္ပကၡ လကဲ့သို႔တစ္ေန႔တစ္ျခား ဆုတ္ယုတ္၏။ သူၾကြယ္သား ခ်စ္ျခင္းေၾကာင့္လည္းေကာင္း မုန္း ျခင္းေၾကာင့္လည္းေကာင္း ေၾကာက္ျခင္းေၾကာင့္ လည္းေကာင္း မသိျခင္းေၾကာင့္လည္းေကာင္း တရားကို လြန္က်ဴး၍ မက်င့္ေသာသူ၏ အၿခံအရံ အေက်ာ္အေစာသည္ လဆန္းပကၡလကဲ့သို႔ တစ္ ေန႔တစ္ျခား ျပည့္စံု၏။ စည္းစိမ္ပ်က္ေၾကာင္း ေျခာက္ပါး အရိယာသာ၀ကသည္ အဘယ္ေျခာက္ပါးေသာ စည္းစိမ္ပ်က္ေၾကာင္းတို႔ကို မမွီ၀ဲသနည္းဟူမူကား ၁။ မူးယစ္ေမ့ေလ်ာ့ေၾကာင္းျဖစ္ေသာ ေသရည္ ေသရက္ ေသာက္ေလ့ရွိျခင္းသည္ စည္းစိမ္ပ်က္ ေၾကာင္းတည္း။ ၂။ အခ်ိန္အခါမဲ့ ညအခါ၌ ခရီးသြားလာေလ့ရွိျခင္း သည္ စည္းစိမ္ပ်က္ေၾကာင္းတည္း။ ၃။ ပြဲလမ္းသဘင္ ၾကည့္႐ႈ႕ေလ့ရွိျခင္းသည္စည္းစိမ္ ပ်က္ေၾကာင္းတည္း။ ၄။ ေမ့ေလ်ာ့ေၾကာင္းျဖစ္ေသာ ေလာင္းကစားေလ့ ရွိျခင္းသည္ စည္းစိမ္ပ်က္ေၾကာင္းတည္း။ ၅။ မေကာင္းေသာ အေဆြခင္ပြန္းတို႔ႏွင့္ေပါင္းသင္း ေလ့ရွိျခင္းသည္ စည္းစိမ္ပ်က္ေၾကာင္းတည္း။ ၆။ ပ်င္းရိေလ့ရွိျခင္းသည္ စည္းစိမ္ပ်က္ေၾကာင္း တည္း။ အရပ္ေျခာက္ပါး အမိအဘတို႔သည္ အေရွ႕အရပ္မည္ကုန္၏။ ဆရာတို႕သည္ ေတာင္အရပ္မည္ကုန္၏။ သားမယားတို႔သည္ အေနာက္အရပ္မည္ကုန္၏။ အေဆြခင္ပြန္းတို႔သည္ ေျမာက္အရပ္မည္ကုန္၏။ အေစအပါးအလုပ္သမားတို႔သည္ ေအာက္အရပ္ မည္ကုန္၏။ သမဏျဗဟၼဏတုိ႔သည္ အထက္ အရပ္မည္ကုန္၏။ အိမ္ကို အုပ္စုိးေသာ အမ်ဳိးေကာင္းသားသည္ ဤအရပ္ေျခာက္ပါးတို႔ကို ရွိခိုးရာ၏။ ေက်ာ္ေစာသတင္းပ်ံ႕သင္းေၾကာင္းတရား အၾကင္သူသည္ အရပ္မ်က္ႏွာတို႔ကိုရွိခိုးျခင္း၌ အလိမၼာရွိ၏။ သီလႏွင့္ျပည့္စံု၏။ သိမ္ေမြ႕နက္နဲ ေသာ ဉာဏ္ပညာရွိ၏။ ႏွိမ့္ခ်ျခင္းရွိ၏။ ခက္ထန္ ျခင္းမရွိ။ ထိုဂုဏ္အဂၤါႏွင့္ျပည့္စံုေသာသူသည္ အေက်ာ္အေစာကို ရ၏။ အၾကင္သူသည္ ထၾကြလံု႕လရွိ၏။ ပ်င္းရိျခင္းမရွိ။ ေဘးရန္ျဖစ္လွ်င္ မတုန္လႈပ္။ မျပတ္အားထုတ္ အပ္ေသာ အသက္ေမြးမႈရွိ၏။ အရာအားေလ်ာ္စြာ သိတတ္ေသာ ပညာရွိ၏။ ထိုသုိ႔ေသာ သူသည္ အေက်ာ္အေစာကို ရ၏။ အၾကင္သူသည္ ခ်ီးေျမွာက္တတ္၏။ အေဆြခင္ပြန္း ေကာင္းကို ရွာတတ္၏။ ေက်းဇူးတရားကုိ သိတတ္ ၏။ ၀န္တိုမႈမရွိ။ အက်ဳိးေဆာင္တတ္၏။ အေၾကာင္း ျပ၍ ဆံုးမတတ္၏။ ေခါင္းေဆာင္တတ္၏။ ထိုသုိ႔ ေသာ သေဘာရွိသူသည္ အေက်ာ္အေစာကိုရ သည္။ သဂၤဟတရားေလးပါး က်င့္၀တ္တရားတို႔၌ ေပးကမ္းစြန္႔ႀကဲျခင္း၊ ခ်စ္ဖြယ္ ေသာ စကားကုိဆိုျခင္း၊ အက်ဳိးစီးပြားကိုက်င့္ေဆာင္ ျခင္း၊ ကိစၥအားေလ်ာ္စြာ မိမိႏွင့္ ထပ္တူညီမွ်ဆက္ဆံ ျခင္းဟူေသာ က်င့္၀တ္တရားတို႔သည္ ရွိကုန္၏။ ထိုထိုပုဂၢဳိလ္၌ ထိုက္သည့္အားေလ်ာ္စြာ ထိုသဂၤဟ တို႔သည္ ဤေလာက၌ သြားေနရေသာ ရထား၏ နားေစာင့္ကဲ့သို႔ ျဖစ္ကုန္၏။ သဂၤဟတရားမဲ့က အက်ဳိးမရ ေလာက၌ ထိုသဂၤဟတရားတို႔သည္ အကယ္၍မရွိ ကုန္အံ့။ အမိသည္ သားျပဳအပ္ေသာ ျမတ္ႏုိးျခင္း ကိုေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ပူေဇာ္ျခင္းကိုေသာ္လည္း ေကာင္း မရရာ။ အဘသည္ သားျပဳအပ္ေသာျမတ္ ႏိုးျခင္းကိုေသာ္လည္းေကာင္း၊ ပူေဇာ္ျခင္းကိုေသာ္ လည္းေကာင္းမရႏိုင္ရာ။ ထိုသဂၤဟတရားတို႔ကို ျပဳအပ္၏ဟု ပညာရွိတို႔မွတ္ ယူကုန္ေသာေၾကာင့္ ႀကီးျမတ္သည့္အျဖစ္သို႔ေရာက္ ကုန္၏။ ခ်ီးမႊန္းလည္း ခ်ီးမြန္းထိုက္ကုန္၏။ သိဂၤါလလုင္ သရဏဂံုတည္ ဥပါသကာျဖစ္ျခင္း ဤသို႔ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားေတာ္မူၿပီးေသာအခါ သူၾကြယ္သား သိဂၤါလသည္ ျမတ္စြာဘုရားအားဤ စကားကို ေလွ်ာက္ထား၏။ အရွင္ဘုရား တရားေတာ္သည္ အလြန္ႏွစ္သက္ဖြယ္ ရွိပါေပ၏။ အရွင္ဘုရား ဥပမာေသာ္ကား ေမွာက္ထား သည္ကို လွန္ဘိသကဲ့သို႔ လည္းေကာင္း၊ ဖံုးလႊမ္း ထားသည္ကို ဖြင့္လွစ္ဘိသကဲ့သို႔လည္းေကာင္း မ်က္စိအျမင္ရွိေသာ သူတို႔သည္ အဆင္းတို႔ကိုျဖင္ၾက ရလိမ့္မည္ဟု အမုိက္ေမွာင္၌ ဆီမီးတန္ေဆာင္ကို ေဆာင္ျပဘိသကဲ့သုိ႔လည္းေကာင္း ဤအတူသာ လွ်င္ ျမတ္စြာဘုရားသည္ မ်ားစြာေသာအေၾကာင္း တို႔ျဖင့္ တရားေတာ္ကို ျပေတာ္မူပါေပ၏။ အရွင္ဘုရား အကၽြႏု္ပ္သည္ ျမတ္စြာဘုရားကိုကိုးကြယ္ ရာဟူ၍ ဆည္းကပ္ပါ၏။ တရားေတာ္ကိုလည္းကိုးကြယ္ ရာဟူ၍ ဆည္းကပ္ပါ၏။ ျမတ္စြာဘုရားသည္ အကၽြႏု္ပ္ ကို ယေန႔မွစ၍ အသက္ထက္ဆံုး ဘုရား တရား သံဃာ ကို ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္တတ္ေသာ သပါသကာဟုမွတ္ ေတာ္မူပါဟူ၍ ေလွ်ာက္ထားေလသတည္း။ မွတ္ခ်က္ ။ ။ ဗုဒၶဘာသာေကာင္းတစ္ေယာက္မွ အက်ဥ္းေဖာ္ျပသည္

သိဂၤါလသုတ္ျဖစ္ေပၚလာပံု

ဂိဟိ၀ိနယေခၚ လူ႔က်င့္၀တ္မ်ား သိဂၤါလသုတ္ျဖစ္ေပၚလာပံု အခါတစ္ပါး ျမတ္စြာဘုရားသည္ ရာဇၿဂိဳလ္ျပည္ ေ၀ဠဳ၀န္ေက်ာင္း၌ သီတင္းသံုးေနေတာ္မူစဥ္ သိဂၤါလသတို႔သားသည္ နံနက္ေစာေစာထၿပီး ရာဇၿဂိဳလ္ျပည္မွထြက္၍ ၿမိဳ႕ုျပင္သို႔ေရာက္ေသာ အါ လက္အုပ္ခ်ီလ်က္ အရပ္ေျခာက္ပါးတို႔ကို ေန႔စဥ္ရွိခိုး၏။ ထိုအခါ ျမတ္စြာဘုရားသည္ နံနက္အခ်ိန္၌ ရာဇၿဂိဳလ္ျပည္သုိ႔ ဆြမ္းခံ၀င္စဥ္ အရပ္ေျခာက္ မ်က္ႏွာကို လွည့္လည္ရွိခိုးေနသည့္ သိဂၤါလ သတို႔သားကို ျမင္ေတာ္မူေလရာ ဤသို႔ေမး ေတာ္မူ၏။ သူၾကြယ္သား သင္သည္ နံနက္ေစာေစာထၿပီး ရာဇၿဂိဳလ္ျပည္မွထြက္၍ လက္အုပ္ခ်ီလ်က္ အ ဘယ္အတြက္ေၾကာင့္ အေရွ႕ ေတာင္ အေနာက္ ေျမာက္ ေအာက္ အထက္ဟူေသာ အရပ္ေျခာက္ ပါးတို႔ကို ရွိခိုးေနသနည္း။ ျမတ္စြာဘုရား အကၽြႏု္ပ္ဖခင္သည္ ေသခါနီးတြင္ ခ်စ္သား အရပ္မ်က္ႏွာ တို႔ကိုရွိခိုးရမည္ဟုမွာခဲ့၍ ဖခင္စကားကို ေလးစားလိုက္နာေသာအားျဖင့္ အရပ္ေျခာက္ပါးတို႔ကို ရွိခိုးေနပါသည္ဟု ေျဖ၏။ သူၾကြယ္သား အရိယာတို႔၏သာသနာေတာ္၌ အရပ္ေျခာက္ပါးတို႔ကို ဤကဲ့သုိ႔ရွိမခိုးရဘူး။ ျမတ္စြာဘုရား သည္လုိရွိမခိုးလွ်င္ အရိယာတို႔၏ သာသနာေတာ္၌ အရပ္ေျခာက္ပါးတို႔ကို အဘယ္ သို႔ရွိခိုးရမည္နည္း။ အကၽြႏု္ပ္ေတာင္းပန္ပါ၏။ အရိယာတို႔၏သာသနာေတာ္၌ ရွိခိုးအပ္ေသာ အရပ္ေျခာက္ပါးတို႔ကို ေဟာေတာ္မူပါ။ သူၾကြယ္သား ယင္းသို႔နာၾကားလိုသည္ျဖစ္ဘိမူ ေကာင္းစြာနာၾကားမွတ္သားေလာ့။ ငါဘုရား ေဟာေတာ္မူအံ့။ ေကာင္းပါၿပီ ျမတ္စြာဘုရား။ ေလးေလးစားစား နာခံမွတ္သားထားပါမည္။ ဤကဲ့သုိ႔ သိဂၤါလသတုိ႔သား ေတာင္းပန္ေလွ်ာက္ ထားေသာေၾကာင့္ သိဂၤါလလုလင္ကိုအေၾကာင္း ျပဳ၍ ဤသိဂၤါလသုတ္ကို အိမ္ယာတည္ေထာင္ လူ႔ေဘာင္ေနသူ လူတို႔၏ ေလာကီအက်ဳိးစီးပြား အလို႔ငွါ ေဟာေတာ္မူခဲ့ပါသည္။ သူၾကြယ္သား အရိယာသာ၀ကသည္ ညစ္ညဴး ေသာ ကံေလးပါးတို႔ကို ပယ္အပ္ကုန္၏။ ေလးပါး ေသာ အေၾကာင္းတို႔ျဖင့္ မေကာင္းမႈကိုမျပဳ၊ စည္း စိမ္ပ်က္စီးေၾကာင္း ေျခာက္ပါးတို႔ကို မမွီ၀ဲ။ ထို အရိယာသာ၀ကသည္ ဤသုိ႔တစ္ဆယ့္ေလးပါး ေသာ မေကာင္းမႈမွကင္းသည္ျဖစ္၍ အရပ္ေျခာက္ ပါးတို႔ကို လံုၿခံဳေစလ်က္ ပစၥဳပၸန္ တမလြန္ ႏွစ္တန္ ေသာ ေလာကကုိ ေအာင္ျမင္ႏုိင္ျခင္းငွါက်င့္၏။ ထိုအရိယာသာ၀က၏ ဤပစၥဳပၸန္ေလာကသည္ လည္းေကာင္း တမလြန္ေလာကသည္လည္း ေကာင္း ႏွစ္သက္အပ္၏။ ထိုအရိယာသာ၀ကသည္ ခႏၶာကိုယ္ပ်က္စီး၍ ေသၿပီးသည္မွေနာက္၌ ေကာင္း ေသာလားရာျဖစ္ေသာ နတ္ျပည္ေလာကသို႔ေရာက္ ၏။ ညစ္ညဴးေသာ ကံေလးပါး ထိုအရိယာသာ၀ကသည္ အဘယ္ညစ္ညဴးေသာ ကံေလးပါးတုိ႔ကို ပယ္အပ္သနည္းဟူမူကား ၁။ သူ႔အသက္သတ္ျခင္းသည္ ညစ္ညဴးေသာ ကံမည္၏။ ၂။ မေပးသည္ကုိ ခိုးယူျခင္းသည္ ညစ္ညဴး ေသာ ကံမည္၏။ ၃။ ကာမဂုဏ္တို႔၌ မွားယြင္းစြာက်င့္ျခင္းသည္ ညစ္ညဴးေသာ ကံမည္၏။ ၄။ မဟုတ္မမွန္ေျပာျခင္းသည္ ညစ္ညဴးေသာ ကံမည္၏။ ထိုအရိယာသာ၀ကသည္ ဤညစ္ညဴးေသာကံ ေလးပါးတို႔ကို ပယ္အပ္ကုန္၏။ အေၾကာင္းေလးပါး အဘယ္ေလးပါးေသာ အေၾကာင္းတို႔ျဖင့္ မေကာင္း မႈကို မျပဳသနည္းဟူမူကား ၁။ ဆႏၵာဂတိ= ခ်စ္သျဖင့္မလုိက္အပ္သည္သို႔ လုိက္၍ မေကာင္းမႈကိုျပဳ၏။ ၂။ ေဒါသာဂတိ = မုန္းသျဖင့္ မလုိက္အပ္သည္သုိ႔ လုိက္၍ မေကာင္းမႈကိုျပဳ၏။ ၃။ ဘယာဂတိ = ေၾကာက္သျဖင့္ မလိုက္အပ္သည္ သုိ႔လုိက္၍ မေကာင္းမႈကိုျပဳ၏။ ၄။ ေမာဟာဂတိ = မသိသျဖင့္ မလိုက္အပ္သည္ သုိ႔ လုိက္၍ မေကာင္းမႈကိုျပဳ၏။ သူၾကြယ္သား စင္စစ္ေသာ္ကား အရိယာသာ၀က သည္ ဆႏၵာဂတိ၊ ေဒါသာဂတိ၊ ေမာဟာဂတိ၊ ဘယာဂတိသို႔ မလိုက္မွားေသာေၾကာင့္ဤေလးပါး ေသာ အေၾကာင္းတို႔ျဖင့္ မေကာင္းမႈကိုမျပဳဟု ငါ ဘုရား မိန္႔ေတာ္မူ၏။ သူၾကြယ္သား ခ်စ္ျခင္းေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ မုန္း ျခင္းေၾကာင့္လည္းေကာင္း ေၾကာက္ျခင္းေၾကာင့္ လည္းေကာင္းမသိျခင္းေၾကာင့္လည္းေကာင္းတရား ကိုလြန္က်ဴး၍ က်င့္ေသာသူ၏ အၿခံအရံ အေက်ာ္ အေစာသည္ လဆုတ္ပကၡ လကဲ့သို႔တစ္ေန႔တစ္ျခား ဆုတ္ယုတ္၏။ သူၾကြယ္သား ခ်စ္ျခင္းေၾကာင့္လည္းေကာင္း မုန္း ျခင္းေၾကာင့္လည္းေကာင္း ေၾကာက္ျခင္းေၾကာင့္ လည္းေကာင္း မသိျခင္းေၾကာင့္လည္းေကာင္း တရားကို လြန္က်ဴး၍ မက်င့္ေသာသူ၏ အၿခံအရံ အေက်ာ္အေစာသည္ လဆန္းပကၡလကဲ့သို႔ တစ္ ေန႔တစ္ျခား ျပည့္စံု၏။ စည္းစိမ္ပ်က္ေၾကာင္း ေျခာက္ပါး အရိယာသာ၀ကသည္ အဘယ္ေျခာက္ပါးေသာ စည္းစိမ္ပ်က္ေၾကာင္းတို႔ကို မမွီ၀ဲသနည္းဟူမူကား ၁။ မူးယစ္ေမ့ေလ်ာ့ေၾကာင္းျဖစ္ေသာ ေသရည္ ေသရက္ ေသာက္ေလ့ရွိျခင္းသည္ စည္းစိမ္ပ်က္ ေၾကာင္းတည္း။ ၂။ အခ်ိန္အခါမဲ့ ညအခါ၌ ခရီးသြားလာေလ့ရွိျခင္း သည္ စည္းစိမ္ပ်က္ေၾကာင္းတည္း။ ၃။ ပြဲလမ္းသဘင္ ၾကည့္႐ႈ႕ေလ့ရွိျခင္းသည္စည္းစိမ္ ပ်က္ေၾကာင္းတည္း။ ၄။ ေမ့ေလ်ာ့ေၾကာင္းျဖစ္ေသာ ေလာင္းကစားေလ့ ရွိျခင္းသည္ စည္းစိမ္ပ်က္ေၾကာင္းတည္း။ ၅။ မေကာင္းေသာ အေဆြခင္ပြန္းတို႔ႏွင့္ေပါင္းသင္း ေလ့ရွိျခင္းသည္ စည္းစိမ္ပ်က္ေၾကာင္းတည္း။ ၆။ ပ်င္းရိေလ့ရွိျခင္းသည္ စည္းစိမ္ပ်က္ေၾကာင္း တည္း။ အရပ္ေျခာက္ပါး အမိအဘတို႔သည္ အေရွ႕အရပ္မည္ကုန္၏။ ဆရာတို႕သည္ ေတာင္အရပ္မည္ကုန္၏။ သားမယားတို႔သည္ အေနာက္အရပ္မည္ကုန္၏။ အေဆြခင္ပြန္းတို႔သည္ ေျမာက္အရပ္မည္ကုန္၏။ အေစအပါးအလုပ္သမားတို႔သည္ ေအာက္အရပ္ မည္ကုန္၏။ သမဏျဗဟၼဏတုိ႔သည္ အထက္ အရပ္မည္ကုန္၏။ အိမ္ကို အုပ္စုိးေသာ အမ်ဳိးေကာင္းသားသည္ ဤအရပ္ေျခာက္ပါးတို႔ကို ရွိခိုးရာ၏။ ေက်ာ္ေစာသတင္းပ်ံ႕သင္းေၾကာင္းတရား အၾကင္သူသည္ အရပ္မ်က္ႏွာတို႔ကိုရွိခိုးျခင္း၌ အလိမၼာရွိ၏။ သီလႏွင့္ျပည့္စံု၏။ သိမ္ေမြ႕နက္နဲ ေသာ ဉာဏ္ပညာရွိ၏။ ႏွိမ့္ခ်ျခင္းရွိ၏။ ခက္ထန္ ျခင္းမရွိ။ ထိုဂုဏ္အဂၤါႏွင့္ျပည့္စံုေသာသူသည္ အေက်ာ္အေစာကို ရ၏။ အၾကင္သူသည္ ထၾကြလံု႕လရွိ၏။ ပ်င္းရိျခင္းမရွိ။ ေဘးရန္ျဖစ္လွ်င္ မတုန္လႈပ္။ မျပတ္အားထုတ္ အပ္ေသာ အသက္ေမြးမႈရွိ၏။ အရာအားေလ်ာ္စြာ သိတတ္ေသာ ပညာရွိ၏။ ထိုသုိ႔ေသာ သူသည္ အေက်ာ္အေစာကို ရ၏။ အၾကင္သူသည္ ခ်ီးေျမွာက္တတ္၏။ အေဆြခင္ပြန္း ေကာင္းကို ရွာတတ္၏။ ေက်းဇူးတရားကုိ သိတတ္ ၏။ ၀န္တိုမႈမရွိ။ အက်ဳိးေဆာင္တတ္၏။ အေၾကာင္း ျပ၍ ဆံုးမတတ္၏။ ေခါင္းေဆာင္တတ္၏။ ထိုသုိ႔ ေသာ သေဘာရွိသူသည္ အေက်ာ္အေစာကိုရ သည္။ သဂၤဟတရားေလးပါး က်င့္၀တ္တရားတို႔၌ ေပးကမ္းစြန္႔ႀကဲျခင္း၊ ခ်စ္ဖြယ္ ေသာ စကားကုိဆိုျခင္း၊ အက်ဳိးစီးပြားကိုက်င့္ေဆာင္ ျခင္း၊ ကိစၥအားေလ်ာ္စြာ မိမိႏွင့္ ထပ္တူညီမွ်ဆက္ဆံ ျခင္းဟူေသာ က်င့္၀တ္တရားတို႔သည္ ရွိကုန္၏။ ထိုထိုပုဂၢဳိလ္၌ ထိုက္သည့္အားေလ်ာ္စြာ ထိုသဂၤဟ တို႔သည္ ဤေလာက၌ သြားေနရေသာ ရထား၏ နားေစာင့္ကဲ့သို႔ ျဖစ္ကုန္၏။ သဂၤဟတရားမဲ့က အက်ဳိးမရ ေလာက၌ ထိုသဂၤဟတရားတို႔သည္ အကယ္၍မရွိ ကုန္အံ့။ အမိသည္ သားျပဳအပ္ေသာ ျမတ္ႏုိးျခင္း ကိုေသာ္ လည္းေကာင္း၊ ပူေဇာ္ျခင္းကိုေသာ္လည္း ေကာင္း မရရာ။ အဘသည္ သားျပဳအပ္ေသာျမတ္ ႏိုးျခင္းကိုေသာ္လည္းေကာင္း၊ ပူေဇာ္ျခင္းကိုေသာ္ လည္းေကာင္းမရႏိုင္ရာ။ ထိုသဂၤဟတရားတို႔ကို ျပဳအပ္၏ဟု ပညာရွိတို႔မွတ္ ယူကုန္ေသာေၾကာင့္ ႀကီးျမတ္သည့္အျဖစ္သို႔ေရာက္ ကုန္၏။ ခ်ီးမႊန္းလည္း ခ်ီးမြန္းထိုက္ကုန္၏။ သိဂၤါလလုင္ သရဏဂံုတည္ ဥပါသကာျဖစ္ျခင္း ဤသို႔ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားေတာ္မူၿပီးေသာအခါ သူၾကြယ္သား သိဂၤါလသည္ ျမတ္စြာဘုရားအားဤ စကားကို ေလွ်ာက္ထား၏။ အရွင္ဘုရား တရားေတာ္သည္ အလြန္ႏွစ္သက္ဖြယ္ ရွိပါေပ၏။ အရွင္ဘုရား ဥပမာေသာ္ကား ေမွာက္ထား သည္ကို လွန္ဘိသကဲ့သို႔ လည္းေကာင္း၊ ဖံုးလႊမ္း ထားသည္ကို ဖြင့္လွစ္ဘိသကဲ့သို႔လည္းေကာင္း မ်က္စိအျမင္ရွိေသာ သူတို႔သည္ အဆင္းတို႔ကိုျဖင္ၾက ရလိမ့္မည္ဟု အမုိက္ေမွာင္၌ ဆီမီးတန္ေဆာင္ကို ေဆာင္ျပဘိသကဲ့သုိ႔လည္းေကာင္း ဤအတူသာ လွ်င္ ျမတ္စြာဘုရားသည္ မ်ားစြာေသာအေၾကာင္း တို႔ျဖင့္ တရားေတာ္ကို ျပေတာ္မူပါေပ၏။ အရွင္ဘုရား အကၽြႏု္ပ္သည္ ျမတ္စြာဘုရားကိုကိုးကြယ္ ရာဟူ၍ ဆည္းကပ္ပါ၏။ တရားေတာ္ကိုလည္းကိုးကြယ္ ရာဟူ၍ ဆည္းကပ္ပါ၏။ ျမတ္စြာဘုရားသည္ အကၽြႏု္ပ္ ကို ယေန႔မွစ၍ အသက္ထက္ဆံုး ဘုရား တရား သံဃာ ကို ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္တတ္ေသာ သပါသကာဟုမွတ္ ေတာ္မူပါဟူ၍ ေလွ်ာက္ထားေလသတည္း။ မွတ္ခ်က္ ။ ။ ဗုဒၶဘာသာေကာင္းတစ္ေယာက္မွ အက်ဥ္းေဖာ္ျပသည္

တေပါင္းလျပည့္ ျမတ္ဗုဒၶျပည္ေတာ္၀င္ အခါေတာ္ေန႔ သိမွတ္ဖြယ္ရာမ်ား

တေပါင္းလျပည့္ ျမတ္ဗုဒၶျပည္ေတာ္၀င္ အခါေတာ္ေန႔ သိမွတ္ဖြယ္ရာမ်ား ============================== ======= ၁။ တေပါင္းလျပည့္ေန႔ကို ဗုဒၶျပည္ေတာ္၀င္ အခါေတာ္ေန႔ အထိမ္းအမွတ္အျဖစ က်င္းပရျခင္းမွာ ထိုေန႔တြင္ ကာဠဳဒါယီမေထရ္က ကပိလ၀တ္ေနျပည္ေတာ္သို႔ ၾကြေရာက္ေတာ္မူရန္ ေလွ်ာက္ထားသည္ကို အေၾကာင္းျပဳ၍ က်င္းပရျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ ၂။ ထိုအခ်ိန္က ျမတ္စြာဘုရားသည္ ရာဇျဂိဳဟ္ျပည္ ေ၀ဠဳ၀န္ေက်ာင္းေတာ္၌ သီတင္းသံုးေနထိုင္ကာ အဂၤတိုင္းသားႏွင့္ မဂဓတိုင္းသားမ်ားကို တရားေရေအး တိုက္ေကၽြးလ်က္ရွိပါသည္။ ၃။ ထိုသတင္းကို ခမည္းေတာ္ သုေဒၶါဒနမင္းႀကီး ၾကားသိရာ ေခါင္းေဆာင္အမတ္ ၁၀-ဦးတို႔ကို ေနာက္ပါအျခံအရံ တေထာင္စီျဖင့္ ၁၀-ႀကိမ္ခြဲကာ ျမတ္စြာဘုရားကိုပင့္ရန္ ရာဇျဂိဳဟ္သို႔ ေစလႊတ္လိုက္ပါသည္။ ေနာက္ဆံုးအသုတ္က ကာဠဳဒါယီအမတ္ႀကီးက ေခါင္းေဆာင္၍ သြားရပါသည္။ ျမတ္စြာဘုရားႏွင့္ေတြ႔၍ တရားနာရေသာအခါ ကပိလ၀တ္သို႔ မျပန္ၾကေတာ့ဘဲ ဘုရားပင့္သြားသူအားလံုး တေယာက္မက်န္ သာသနာ့ေဘာင္သို႔ ၀င္ေရာက္ျပီး ဧဟိဘိကၡဳ ရဟန္းေတြခ်ည္း ျဖစ္ကုန္ၾကပါသည္။ ၄။ ရဟႏၲာျဖစ္ျပီးေနာက္ ကာဠဳဒါယီမေထရ္က တေပါင္းလ၏ သာယာပံုကို ဂါထာေပါင္း ၆၄-ဂါထာ သီကံုး၍ ခမည္းေတာ္၏ေက်းဇူးကို သိေသာအားျဖင့္ ဖြားရာဇာတိ ကပိလ၀တ္ေနျပည္ေတာ္သို႔ ၾကြခ်ိန္တန္ျပီျ ဖစ္ေၾကာင္း ေလွ်ာက္ထားေလသည္။ ၅။ ကာဠဳဒါယီမေထရ္၏ ေလွ်ာက္ထားခ်က္အရ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ရဟႏၲာေပါင္း ၂-ေသာင္း ျခံရံလ်က္ မဟာသကၠရာဇ္ ၁၀၃-ခု တေပါင္းလျပည့္ေက်ာ္ ၁-ရက္ေန႔တြင္ ရာဇျဂိဳဟ္ျမိဳ႔မွ ယူဇနာ ၆၀-ေ၀းကြာေသာ ကပိလ၀တ္ျပည္ေတာ္သို႔ တေန႔လွ်င္ ၁-ယူဇနာခရီးျဖင့္ ရက္ေပါင္း ၆၀- (၂-လၾကာမွ်) ေဒသစာရီ ၾကြခ်ီေတာ္မူပါသည္။ ( ျဖစ္ေပၚလာေသာ အက်ိဳးဆက္မ်ား ) ျမတ္စြာဘုရား ကပိလ၀တ္ ေနျပည္ေတာ္သို႔ ၾကြေတာ္မူျခင္းျဖင့္ သာသနာေတာ္သမိုင္းတြင္ ျဖစ္ေပၚလာေသာ အက်ိဳးဆက္မ်ားမွာ-*နိေျဂာဓာရံုေက်ာင္းေတာ္ႀကီး ေပၚေပါက္လာျခင္း။ *သာကီ၀င္မင္းမ်ိဳးတို႔၏ မာန္စြယ္ကို ႏုတ္ပယ္ေသာအားျဖင့္ ေပါကၡရ၀ႆမိုးကို ရြာသြန္းေစျခင္း။ *ဂါထာတေထာင္ျဖင့္ တန္ဆာဆင္အပ္ေသာ ေ၀ႆႏၲရာဇာတ္ေတာ္ႀကီးကို ေဟာၾကားျခင္း။ *မဟာဓမၼပါလ ဇာတ္ေတာ္ႀကီးကိုနာၾကားရ၍ ခမည္းေတာ္ႀကီး အနာဂါမ္တည္ျပီး ေနာင္အခါ အရဟတၱဖိုလ္တည္ျခင္း၊ မိေထြးေတာ္ေဂါတမ ေသာတာပန္တည္ျခင္း၊ ေနာင္ေသာအခါ ဘိကၡဳနီသာသနာ ထူေထာင္ခြင့္ ႀကံဳျခင္း။ *ယေသာ္ဓရာကို အေၾကာင္းျပဳ၍ စႏၵကိႏၷရီ ဇာတ္ေတာ္ႀကီး ေဟာၾကားျခင္း။ *ဇနပဒကလ်ာဏီ၏ ၾကင္ယာေတာ္ နႏၵမင္းသား ရဟန္းျဖစ္ျခင္း။ *သားေတာ္ရာဟုလာ အေမြေတာင္း၍ သာမေဏဘ၀သို႔ ေရာက္ရွိျခင္း။ *သာကီ၀င္မင္းမ်ိဳးမွ မင္းသားတေထာင္ ရဟန္းေဘာင္သို႔ ေရာက္ျခင္း။ *ကာဠဳဒါယီမေထရ္အား ေဆြမ်ိဳးတို႔အား ျမတ္စြာဘုရားကို ၾကည္ညိဳေစရန္ စြမ္းေဆာင္ရာ၌ အျမတ္ဆံုးဘြဲ႔ ကုလပၸသာဒ-ဧတဒဂ္က ခ်ီးျမႇင့္ေတာ္မူျခင္း။ *အရွင္သာရိပုတၱရာ ေလွ်ာက္ထား၍ ဗုဒၶ၀င္ ေဒသနာကို ေဟာၾကားေတာ္မူျခင္း-စေသာ အက်ိဳးဆက္မ်ား ျဖစ္ပါသည္။ ( ကာဠဳဒါယီ ေလွ်ာက္ထားသည့္ ေနာက္ဆံုးဂါထာ) နာတိသီတံ နာတိဥဏွံ၊ နာတိ ဒုဗၻိကၡ ဆာတကံ။ သဒၵလာ ဟရိတာ ဘူမိ၊ ဧသ ကာေလာ မဟာမုနိ။ မုနိတို႔၏ သခင္ျဖစ္ေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရား-ေဆာင္းေႏွာင္းေႏြးဦး တေပါင္းလ ဤအခါထူးသည္ ေအးလည္း မေအးလြန္းလွပါဘု ရား၊ ပူလည္း မပူလြန္းလွပါဘုရား၊ ေကာက္ပဲသိမ္းစ ဥတုမွ်၍ အာဟာရမြတ္ရွား ေခါင္းပါးျခင္း ဆာေလာင္ျခင္းမွလည္း ကင္းရွင္းပါသည္ဘုရား၊ ေျမျပင္သည္လည္း ေနဇာျမက္ညြန္႔ ေပါက္ေရာက္ရွင္သန္၍ ျမစိမ္းေရာင္လႊမ္း စိုျပည္လန္းဆန္း ေနပါသည္ဘုရား၊ ေဆာင္းေႏွာင္းေႏြဦး တေပါင္းလဤအခါထူးသည္ ေမြးရပ္ဌာနီ ကပိလ၀တ္ေနျပည္ေတာ္သို႔ ၾကြခ်ီရန္ ေလ်ာ္ကန္ေလ်ာက္ပတ္ ေကာင္းျမတ္ေသာ အခ်ိန္ပါဘုရား။ ( ရွင္အုန္းညိဳ ေရးခဲ့သည့္ ဂါထာေျခာက္ဆယ္ပ်ိဳ႔မွ စာပိုဒ္ ) လူ႔ဘံုသံုးပါး၊ အထြတ္ထား၍၊ တရားရသာ၊ ျမိဳက္ၾသဇာျဖင့္၊ သတၱ၀ါလူ၊ ခမ္းသိမ္းသူကို၊ ဆယ္ယူကယ္ႏိုင္၊ ေရႊျပည္ခိုင္သို႔၊ တိုင္တိုင္ေဘးလြ တ္၊ ပို႔ေပးတတ္သည္၊ လူနတ္ဆရာ၊ ရတနာဟု၊ မဟာ၀ီရ၊ လုံ႔လအေခါင္၊ ေဗာဓိေညာင္၌၊ ေျခာက္ေရာင္လွ်ံ၀ါ၊ ဉာဏ္စၾကာႏွင့္၊ သစၥာရဲရဲ၊ ပြင့္ဆဲဆဲလွ်င္၊ အံ႔အဲမႏိုင္၊ ဆြယ္ျပိဳင္ႏႈိင္းေဖာ္၊ တုမေျမာ္သည္၊ ဘုန္းေတာ္ထြန္းလစ္၊ ျမတ္ရွင္ခ်စ္။ အျဖစ္ေၾကာင္းလ်ား၊ မွာစကားကို၊ ဦးဖ်ားထိပ္ထက္၊ ၾကားေလွ်ာက္ဆက္အံ႔၊ ဖြားခ်က္ျမႇဳပ္ေထြ၊ ဇာတိေနသား၊ ေအာင္ေျမျပည္မ၊ ကပိလတြင္၊ ေမြးဘသုေဒၶၚ၊ တကာေတာ္ႏွင့္၊ ယေသာ္ဓရာ၊ ဗိမၺာေျမာက္သား၊ သည္းခ်ားရာဟု၊ ေမွ်ာ္ရာရႈလ်က္၊ တစုတရံုး၊ ပန္းႏွယ္ကံုးမွ်၊ သက္လံုးေမတၱာ၊ ျပက္ၾကင္နာေသာ္၊ဖူးပါလွခ်င္၊ ငါ့သခင္ကို၊ သို႔ပင္ဆိုတမ္း၊ နိစၥလြမ္း၍၊ မ်က္ယမ္းထိထိ၊ ေျမာ္ခ်င္ဘိဟု၊ ၾကားသိတံုလို၊ တေသာင္းဗိုလ္တြင္၊ ကၽြန္႔ကို ေနာက္ဆင့္၊ ခ်ီးပင့္ရရွာ၊ ဤအခါကား၊ ေဟမာခ်မ္းေဆာင္း၊ ၾကြလဲေျပာင္းသား၊ တေပါင္းေႏြလ၊ ဂိမၼာနဟု၊ သာလွေပ်ာ္မႈ၊ သည္ရတု၌၊ ညြန္႔ႏုဆဲဆဲ၊ မီးလွ်ံခဲသို႔၊ ရဲရဲေျပာင္ေျပာင္၊ ေတာကုန္ေအာင္လည္း၊ ပြင့္ေရာင္တိခ်ည္း၊ ျဖင္ေပါပည္း၏။၊ ခမည္းေတာ္ေကာင္း၊ ျပည္ေတာ္ေဟာင္းသို႔၊ ဖူးေပါင္းစိမ့္ငွါ၊ ေတာင္းပန္ထြာသည္။ သြားခါကာလ တန္ျပီဘုရား။ တေပါင္းလျပည့္ ျမတ္ဗုဒၶ ျပည္ေတာ္၀င္ အခါေတာ္ေန႔ သိေကာင္းဖြယ္ရာမ်ား ဤတြင္ျပီးဆံုး၏။ ( မာဂဓီ သာစည္-၏ အခါေတာ္ေန႔မ်ားမွ )

ဗုဒၶ ျမတ္စြာ ညႊန္ျပေတာ္မူေသာ ဆရာရွာနည္း

ဗုဒၶ ျမတ္စြာ ညႊန္ျပေတာ္မူေသာ ဆရာရွာနည္း ***************************** -" ဆရာ ရွာရမည္ဟူရာ၌ ယခုေခတ္တြင္ ( ပုဂၢိဳလ္ ) ကို ရွာေဖြေနသည္ကိုသာေတြ႕ရသည္ ။ျမတ္စြာဘုရား ရည္ညႊန္းထားေသာ ဆရာဟူသည္.... (ေယာေဝါ အာနႏၵမယာ ဓေမၼာစ ဝိနေယာစေဒသိေတာ ပညေတၱာ ေသာေဝါ မမစၥေယန သတၱာ ) ... ...( မဟာ ပရိနိဗၺာနသုတ္ ပါဠိေတာ္ - ၁၈၂) .."အာနႏၵ- ခ်စ္သားအာနႏၵာ l မယာ - ငါဘုရားသည္l ေဝါ- သင္ခ်စ္သားတို႔အားl ေယာဓေမၼာစ - အၾကင္သုတ္ , အဘိဓမၼာကိုလည္းlေဒသိေတာ- ေဟာေတာ္မူအပ္ျပီ l ေယာဝိနေယာစ - အၾကင္ဝိနည္းကိုလည္းlပညေတၱာ -ပညတ္အပ္ျပီ lေသာ - ထိုငါဘုရားေဟာၾကား ပညတ္အပ္ေသာ သုတ္- အဘိဓမၼာ - ဝိနည္းဓမၼကၡႏၶာ တို႔သည္ lမမစၥေယန- ငါဘုရားပရိနိဗၺာန္ျပဳျပီး၍ မရွိသည့္ေနာက္ lေဝါတုမွာကံ - သင္ခ်စ္သားတို႔အား l သတၱာ- ဆံုးမမည့္ဆရာတို႔ပင္တည္း။ "... - ဟုညႊန္ခဲ႔ေပသည္ ။ သုတ္ ,ဝိနည္း, အဘိဓမၼာ ဓမၼကၡႏၶာေပါင္းရွစိေသာင္းေလးေထာင္တို႔သည္ ငါဘုရား ပရိနိဗၺာန္ ျပဳျပီးသည့္ေနာက္ ငါဘုရားေဟာခဲ႔သလို , ျပခဲ႔သလို ,ပညတ္ခဲ႔သလို ငါဘုရား၏ ကိစၥတို႔ကို ေဆာင္ရြက္လိမ့္မည္ ။ သို႔အတြက္ သင္တို႔အားဆံုူမမည့္, ညႊန္ျပမည့္ဆရာဟူ၍ မွတ္ယူရမည္ ဟု-ေဟာေတာ္မူထားသည္ကို ရွင္းလင္းေစရန္ အ႒ကထာ၏ ထပ္ဆင့္ ညႊန္ျပခ်က္ ကား... "ေတန ေတနာ ကာေရန ဣေမဓေမၼ ဝိဘဇိတြာ ဝိဘဇိတြာ သုတၱႏၲပိဋကံ ေဒသိတံ l တံသကလမၸိ သုတၱႏၲပိဋကံမယိ ပရိနိဗၺဴေတ တုမွာကံ သတၱဳကိစၥံ သာေဓႆတိ ။ လ ။ ဣတိ ဣမာနိ စတုရာသီတိ ဓမၼကၡႏၶသဟႆာနိ တိ႒ႏၲိ l အဟံ ဧေကာဝပရိနိဗၺာယာမိ အဟဥၥေခါပနဒါနိ ဧေကာဝၾသဝဒါမိ l အနုသာသာမိ l မယိပရိနိဗၺဴေတ ဣမာနိစတုရာသီတိ ဓမၼကၡႏၶသဟ ႆာနိ တုေမ ၾသဝဒိႆႏၲိ l အနုသာ သိႆာႏၲိ " ...( မဟာပရိနိဗၺာနသုတ္ အ႒ကထာ- ၁၈၃) ။ "ေတန ေတနာကာေရန - ထိုထိုသို႔ေသာ အျခင္းရာအားျဖင့္ (မယာ - ငါဘုရားသည္) ဣေမဓေမၼ -ဤသတိပ႒ာန္သမၼပၸဓာန္ တရားတို႔ကို l ဝိဘဇိတြာ -ဝိဘဇိတြာ - ေဝဖန္၍ ေဝဖန္၍ l ေဒသိတံ - ေဟာ အပ္၏ l သကလမၸိ - အလံုးစံုလည္းျဖစ္ေသာl တံသုတၱႏၲပိဋကံ -ထိုသုတၱန္ပိဋကတ္သည္ l မယိ - ငါဘုရားသည္l ပရိနိဗၺဳေတ - ပရိနိဗၺာန္ျပဳျပီးသည္ရွိေသာ္ l တုမွာကံ -သင္ခ်စ္သာူတို႔အားl သတၱဳကိစၥံ - ဘုရားကိစၥ( ဆရာကိစၥ ) ကိုl သာေဓႆတိ - ျပီးေစလတၱံ႕။ လ ။ ဣတိ - ဤသို႔ l ဣမာနိစတုရာသီတိ ဓမၼကၡႏၶသဟႆာနိ - ဤ ရွစ္ေသာင္းေလးေထာင္ေသာ ဓမၼကၡႏၶာတို႔သည္ l တိ႒ႏၲိ -တည္ရွိကုန္၏ l အဟံ - ငါဘုရားသည္l ဧေကာဝ -တစ္ပါးတည္းသာလ်ွင္ l ပရိနိဗၺာယာမိ - ပရိနိဗၺာန္ ျပဳ၏ l ပန - စင္စစ္ေသာ္ကားl ဒါနိဣဒါနိ - ဤယခုအခါ၌l အဟံ - ငါဘုရားသည္l တုေမွ - သင္ခ်စ္သားတို႔ကိုl ဧကေကာဝ - တစ္ပါးတည္းသာလ်ွင္ l ၾသဝါဒါမိ - ဆံုးမ၏ l အနုသာသာမိ - ကံျမစ္၏ l မယိ - ငါဘုရားသည္l ပရိနိဗၺဳေတ - ပရိနိဗၺာန္ျပဳျပီးသည္ရွိေသာ္l ဣမာနိ စတုရာသီတိ ဓမၼကၡႏၶသဟႆာနိ - ဤ ရွစ္ေသာင္းေလးေထာင္ေသာ ဓမၼကၡႏၶာတို႔သည္ l တုေမွ -သင္ခ်စ္သားတို႔အား l ၾသဝဓိႆႏၲ - ဆံုးမၾကကုန္လတၱံ႕" ...။ -မိမိတို႔၏ သံသရာလြတ္ေၾကာင္းသတ္ပ႒ာန္ကိစၥ , မဂၢင္ကိစၥသည္( ဘုရား၏ တရားသာ) ျဖစ္သည္။* ထိုလုပ္ငန္းတို႔ကိုျပဳလုပ္အားထုတ္မည့္သူသည္ ထိုလုပ္ငန္းတို႔ကိုနည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္သိေအာင္ ညဈန္ျပေပးေသာ (ဓမၼကၡႏၶာ ဆရာ) ဘုရားတို႔ကိုသာလ ်ွင္ေမးျမန္းေလ်ွာက္ထားညွိႏႈိင္းရမည္။ မိမိ မတတ္မသိက တတ္သိနားလည္ေသာ ပုဂၢိဳလ္တို႔သို႔ဆည္းကပ္ရမည္ ။ ထိုပုဂၢိဳလ္ ( ကလ်ာဏ ) ၏ ဓမၼကၡႏၶာႏွင့္ ညွိႏႈိင္း ညႊန္ျပခ်က္ကိုသာလ်ွင္ ဂရုဂါရဝျဖင့္ေလးေလးနက္နက္ နာခံမွတ္သားရမည္။ ဓမၼကၡႏၶာ ႏွင့္မညွိႏႈိင္းေသာ ... ***အထူူမွာ ... "က်ဳပ္တို႔ေတာ့ စာမတတ္ပါ " ဆို၍ လုပ္ငန္းစဥ္ကို ေျပာျပရာ၌ ဓမၼကၡႏၶာ ညႊန္ျပခ်က္ ႏွင့္ ကိုက္ညီပါက ထိုပုဂၢိဳလ္၏ ေဟာျပမႈမ်ိဳးကိုလည္း လိုက္နာအပ္ေပသည္ ။ အဘယ္ေၾကာက့္နည္း။ ယခု ဘုရားမရွိေတာ့သည့္အခါတြင္ ဘုရားေဟာထားခဲ႔ေသာ ဓမၼကၡႏၶာမ်ားသည္ မိမိတို႔ အလုပ္ျဖစ္ရန္ ညႊန္ျပေနေသာ ( ဆရာမ်ား )ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ေပတည္း။ -အခ်ိဳ႕တို႔ကား ကာလာမ ( ေကသမတၱိ ) သုတ္ပါ" မာပိဋက သမၸဒါေနန" ဟူေသာ ပုဒ္ကို အေကာက္မွား၍ လည္းေကာင္းေပါက္ကရ ေျပာတတ္ေပရာ ဘုရားကို စြပ္စြဲ (ျပစ္ ) အျပင္..ဓမၼကၡႏၶာကိုလည္း ေတာ္လွန္ ( ျပစ္ ) ျဖစ္ေနသည့္အတြက္ မည္သည့္ တရားကို အားထုတ္၍ မွ မရနိုင္ေတာ့ေၾကာင္း သတိထားဖို႔ သင့္ေလသည္ ။ ------------- မူလ ဓမၼာစရိယဆရာၾကီးဦးၾကည္

“(ပညတ္) သမၼဳတိ မပယ္ျခင္း အေၾကာင္း(၈)မ်ိဳး

“(ပညတ္) သမၼဳတိ မပယ္ျခင္း အေၾကာင္း(၈)မ်ိဳး” ၁။ အရွက္အေၾကာက္ျပျခင္းအက်ိဳးငွာ၊ ၂။ ကံသာလွ်င္ ကိုယ္ပိုင္ရွိသည္၏အျဖစ္ကို ျပျခင္းအက်ိဳးငွာ၊ ၃။ သီးျခားအလွဴရွင္ကုိ ျပျခင္းအက်ိဳးငွာ၊ ၄။ အျခားမရွိေသာကံမ်ားကို ျပျခင္းအက်ိဳးငွာ၊ ၅။ ျမတ္ေသာေနျခင္းကို ျပျခင္းအက်ိဳးငွာ၊ ၆။ ေရွး၌ ေနဖူးေသာ ဘ၀ကို ျပျခင္းအက်ိဳးငွာ၊ ၇။ အလွဴ၏ စင္ၾကယ္ျခင္းကိုျပျခင္းအက်ိဳးငွာ၊ ၈။ လူသားတို႔ ေျပာဆိုမႈကို မပယ္ျခင္းအက်ိဳးငွာ၊ ------- သမၼဳတိ(ပညတ္) ကို မပယ္ပါ။ အက်ယ္ ရွင္းလင္းခ်က္ ----------------------------၁။ ခႏၶာေတြက ရွက္တယ္၊ ေၾကာက္တယ္ဟု ေျပာရင္ သူတစ္ပါး နားမလည္ ႏိုင္ပါ။ ေယာက်္ားေတြက ရွက္တယ္၊ မိန္းမေတြက ေၾကာက္တယ္ဟု ေျပာမွ သူတစ္ပါး နားလည္ႏိုင္သည္။ ဒါေၾကာင့္-ေလာကက သမုတ္ေျပာဆိုေနၾက ေသာ ေယာက်္ား၊ မိန္းမဟူေသာ အသုံးႏႈန္း စကားပညတ္ကို ဘုရားရွင္ မ ပယ္ပါ။ ၂။ ခႏၶာေတြက ကုသိုလ္ကံႏွင့္ အကုသိုလ္ကံေတြကို ပိုင္ဆိုင္ၾကတယ္ ျပဳလုပ္ ၾကတယ္ဟု ေျပာဆိုပါက သူတစ္ပါးမသိနားမ လည္ႏုိင္ပါ။ ေယာက်္ား မိန္းမ ေတြက၊ ဦးျဖဴ+ေဒၚမဲတို႔က ကုသိုလ္ကံႏွင့္ အကုသိုလ္ကံေတြကို ျပဳလုပ္ၾက တယ္ဟု ေျပာမွ သူတစ္ပါး သေဘာေပါက္ နားလည္ႏုိင္ပါသည္။ ၃။ ခႏၶာေတြက (သို႕မဟုတ္) ခႏၶာငါးပါးက ေဇတ၀န္ေက်ာင္းကို ေဆာက္လုပ္ လွဴဒါန္းတယ္ဟု ေျပာပါက သူတစ္ပါး သေဘာမေပါက္၊ နားမလည္ႏုိင္ပါ။ အ နာထပိဏ္သူေဌးႀကီးက ေဇတ၀န္ေက်ာင္းကိ ေဆာက္လုပ္လွဴဒါန္းတယ္ဟု ေျပာမွ နားလည္ႏိုင္သည္။ ဒါယကာ/ဒါယိကာမအမ်ားထဲမွ တစ္ဦးတည္း ေက်ာင္းေဆာက္လွဴဒါန္းတဲ့၊ ထူးျခားတဲ့ ပုဂၢိဳလ္ကို ျပလိုေသာေၾကာင့္ - ဘုရား ရွင္ သမၼဳတိ(ပညတ္)ကိုမပယ္ဘဲ ေဟာၾကား သုံးႏႈန္းေတာ္မူပါသည္။ ၄။ ခႏၶာေတြက အေဖကို သတ္တယ၊္ အေမကို သတ္တယ္၊ ရဟႏၲာကို သတ္ တယ္၊ ဘုရားရွင္ကို ေသြး စိမ္းက်ေအာင္လုပ္တယ္၊ သံဃာသင္းခြဲမႈကို ျပဳလုပ္ တယ္ဟု ေျပာပါက သူတစ္ပါးတို႔ နားမလည္ႏုိ္င္ပါ။ ေမာင္ျဖဴက အေဖကို သတ္ တယ္ဟု ေျပာပါက သူတစ္ပါးတို႔ နားမလည္ႏုိင္ပါ။ ေမာင္ျဖဴက အေဖကို သတ္ တယ္ဟု ေျပာပါမွ သိရွိနားလည္ သေဘာေပါက္ႏိုင္ပါသည္။ ၅။ ခႏၶာေတြ က်န္းမာၾကပါေစ၊ ခ်မ္းသာၾကပါေစဟု ေမတၱာပို႔လွ်င္ သူတစ္ပါးတို႔ နားမလည္ႏုိင္ပါ။ ေယာက်္ား၊ မိန္းမ၊ သတၱ၀ါေတြ က်န္းမာၾကပါေစ၊ ခ်မ္းသာၾက ပါေစဟု ေမတၱာပို႕သမွသာ သူတစ္ပါးတုိ႕ သိရွိနားလည္ႏုိင္ပါသည္။ ေမတၱာပုိ႕ သည့္ေနရာ၌ ခႏၶာဟု မဆုိရ၊ သတၱ၀ါ၊ လူ၊ နတ္ စသည္ဆုိႏုိင္ ေျပာႏုိင္ပါသည္။ အသိမွား အျမင္မွား အယူမွား ဒိ႒ိကပ္စရာအေၾကာင္း မရွိပါ။ ေယာက်္ား၊ မိန္း မ၊ လူ၊ နတ္၊ ျဗဟၼာ၊ ငါ-သူစသည္တုိ႕ကိ ပါးစပ္မွေျပာဆုိႏုိင္ပါသည္။ *အေျပာ ကိစၥမရွိ၊ ဒိ႒ိ မကပ္။ တကယ္ထင္ တကယ္စြဲရင္ ဒိ႒ိ ကပ္တတ္ပါ သည္။ ၆။ ခႏၶာေတြက ေရွးဘ၀ကို ေအာက္ေမ့ႏုိင္တယ ္ဟု ေျပာလွ်င္ သူတစ္ပါး နားမ လည္ႏုိင္ပါ။ ရဟန္းေယာက်္ားေတြက ရဟန္းမိန္းမေတြက ေရွးဘ၀ကိုေအာက္ ေမ့ႏုိင္တယ္ဟု ေျပာဆိုပါက သူတစ္ပါး သေဘာေပါက္ နားလည္ႏုိင္ပါသည္။ ၇။ ခႏၶာေတြက လွဴတယ္၊ ဒါနျပဳတယ္၊ သီလေဆာက္တည္တယ္၊ခႏၶာေတြက အလွဴခံတယ္၊ ခႏၶာေတြကသီလေပးတယ္၊ ခႏၶာေတြက တရားေဟာတယ္၊ တ ရားျပတယ္ဟု ေျပာလွ်င္ သူတစ္ပါး နားမလည္ႏုိင္ပါ။ ေယာက်္ားဒါယကာေတြ က လွဴတယ္၊ ရဟန္းေတြက အလွဴခံတယ္၊ ဦးျဖဴက လွဴတယ္၊ ဦးတိႆက အ လွဴခံတယ္ဟု ေျပာဆိုပါမွ သူတစ္ပါး နားလည္ သေဘာေပါက္ႏုိင္ပါသည္။ ၈။ ေလာကလူသားတို႔ သမုတ္ေျပာဆို သုံးစြဲေနေသာ လူ၊ နတ္၊ ျဗဟၼာ၊ ေယာက်္ား၊ မိန္းမ၊ ငါ၊ သူ၊ ပုဂၢိဳလ္ အသုံးႏႈန္း ေ၀ါဟာရ စကားလုံးတို႔ကို ဘုရား ရွင္ ပယ္ေတာ္မမူပါ။ ဒါေတြကိုပယ္လိုက္ရင္ ေလာက၊ ဓမၼႏွစ္မ်ိဳးလုံးမွာ ေရာ ေထြးေနေသာေၾကာင့္ - ၁။ လူအမ်ား နားမလည္၊ မသိႏိုင္ပါ။ ၂။ ေတြေ၀ျခင္းသို႔ ေရာက္ႏုိင္တယ္။ ၃။ ရန္သူသဖြယ္လည္း ျဖစ္သြားတတ္တယ္။ *သမၼဳတိကြ်ံရင္ ပရမတ္ျဖင့္ႏုတ္၊ ပရမတ္ကြ်ံရင္ သမၼဳတိျဖင့္ထိ္န္း။ သေကၤတ၀စနံ သစၥံ၊ ေလာကသမၼဳတိကာရဏာ။ ပရမတၳ၀စနံ သစၥံ၊ ဓမၼာနံ ဘူတကာရဏာ။ *သမုတ္အမွန္, အဟုတ္မွန္၊ အေျပာအမွန္, အရွိအမွန္၊ ႏွစ္တန္ကြဲမွ လမ္းမ ေခ်ာ္ပါ။ ေဆာင္ပုဒ္။ ။ ဟိရိ- ကမၼ- ပုရိသ-အာ၊ျဗဟၼာ-ပုေဗၺ၊ ဒကိၡေဏႏွင့္၊ ေလာက သမၼဳတိ၊ ရွစ္ပါးရွိ မွတ္ဘိမပယ္ရာ။ ဘုရားရွင္သည္ ပညတ္ကို အခါခပ္သိမ္း မပယ္ပါ၊ ၀ိပႆနာအရာမွာသာ ပယ္ ေတာ္မူပါသည္။ ေလာကႀကီးႏွင့္ ဘယ္ေသာအခါမွ ဘုရားရွင္ ျငင္းခုံ ဆန္႔က်င္ ဘက္ ျပဳေတာ္မမူပါ။ ေလာကႀကီးထဲမွာ ျဖစ္ေပၚေနတဲ့အတိုင္း သဘာ၀အမွန္ ေတြကို အမွန္တကယ္ သိေအာင္ ေဖာ္ထုတ္ ရွင္းျပျခင္းသာ ျပဳေတာ္မူပါတယ္။ အကာေပၚ၊ အေခၚအေ၀ၚေပၚမွာ ေသာင္မတင္ဘဲ အႏွစ္သာရ သဘာ၀အမွန္ ေပၚ ဉာဏ္ေရာက္ေအာင္ တင္ေပးျခင္းသာ ျဖစ္ပါတယ္။ မုံရြာအရွင္ပ႑ိတ (ဒြိပိဋကဓရ) (ရန္ကုန္ျမိဳ႕ မိုးကုတ္ဝိပႆနာအဖြဲ႕ခ်ဳပ္ၾကီး၏ မဟာနာယက) credit to> Buddhavasa Tiloka

“တေပါင္းလ သဲပံုေစတီေတာ္ပြဲ” သဲပံုေစတီေတာ္ ေပၚေပါက္လာပံု

“တေပါင္းလ သဲပံုေစတီေတာ္ပြဲ” သဲပံုေစတီေတာ္ ေပၚေပါက္လာပံု ============================== ======= သဲပံုေစတီပြဲ ဆင္ႏႊဲၾကပံုအေၾကာင္းကို ဗုဒၶစာေပမွ ျပန္ေျပာင္းၾကည့္ရလွ်င္ ဟိမဝႏၱာအနီး ယမကေတာင္၌ တပည့္အေပါင္း ၁ ေသာင္း ၄ ေထာင္ အျခံအရံရွိသည့္ ပုလိနထူပိယ(သဲပံ ုေစတီျပဳလုပ္ကိုးကြယ္ခဲ့သည့္) မေထရ္ေလာင္းလ်ာ နာရဒရေသ့ၾကီးက “ ေအာ္…တပည့္အေပါင္း ၁ေသာင္း ၄ေထာင္တို႔မွာေတာ့ ငါတည္းဟူေသာ ေလးစားကိုးကြယ္ရာ ဆရာရွိၾကတယ္၊ ငါ့မွာေတာ့ ရိုေသေလးစားအားထားကိုးကြယ္ရာ ဆရာသမားကင္း၍ ေနတယ္၊ ဤသို႔ဆရာသမား ကိုးကြယ္အားထားစရာ ကင္း၍ ေနရျခင္းသည္ ေလာကၾကီးတစ္ခုလံုးမွာ ဆင္းရဲစရာတစ္ခုဘဲ ဟု ရေသ့ၾကီးက တစ္ေယာက္တည္းကိန ္းေအာင္းေနစဥ္ စဥ္းစားေနမိသည္။ ဒုေကၡာ ပနာယံ ေလာေက၊ ယဒိဒံ အဂရုဝါေသာ။ ေလာေက-ေလာကၾကီး၌၊ ယဒိဒံ-အဂရုဝါေသာ-အေလးအျမတ္ကိုးကြယ္ရာ ဆရာကင္း၍ ေနရျခင္းသည္၊ အတၳိ-ရွိ၏။ အယံ-ဤအေလးအျမတ္ကိုးကြယ္ရာ ဆရာကင္း၍ ေနရျခင္းသည္၊ ေမ-ငါ့အား၊ ဒုေကၡာ-ေထာက္တည္ ရာနည္းလွ ဆင္းရဲစြတကား။ တဲ့။ ထိုကဲ့သို႔ ရေသ့ၾကီးက ငါအေလးဂရုျပဳ ပူေဇာ္ထိုက္ေသာ ဆရာသမားကို ရွာမည္ဟု အၾကံရျပီးေနာက္ ေက်ာင္းသခၤန္းအနီးရွိ အမရိကျမစ္ငယ္၌ သဲပံုေစတီတစ္ဆူ တည္ထားေလ၏။ ထို႔ျပင္ ပရိနိဗၺာန္ဝင္စံ ေတာ္မူခဲ့ၾကကုန္ေသာ ဂဂၤါဝါဠဳသဲစုမကေသာ ဘုရားရွင္တို႔၏ ေစတီပုထိုးေတာ္တို႔သည္ ဤသဲပံုေစတီေတာ္ကဲ့သို႔ပင္ ျဖစ္လိမ့္မည္ဟု ဘုရားေစတီနိမိတ္အာရံုယူလွ်က္ ေရႊဆည္းလည္းပန္း သုံုးေထာင္တို႔ျဖင့္ ေစတီေတာ္ကို ထီးတင္ပူေဇာ္ခဲ့၏။ သဲပံုေစတီေတာ္ကို သက္ေတာ္ထင္ရွား ျမတ္ဘုရားအမွတ္ျဖင့္ အာရံုယူကာ ညဥ့္နံနက္တိုင္း ရွိခိုးပူေဇာ္ခဲ့၏။ သာယံ ပါတံ နမႆာမိ၊ ေဝဒဇာေတာ ကတဥၹလိ၊ သမၼဳခါဝိယ သမၺဳဒၶံ၊ ဝႏၵိ ံ ၊ ပုလိန ထူပိယံ။ အဟံ-နာရဒမည္ေသာ ငါရေသ့သည္၊ ပုလိနေစတိယံ- ဓာတ္ေတာ္မလွဳံ သဲပုံေစတီေတာ္ကို၊ သမၼဳခါ- မ်က္ေမွာက္ေတာ္၌၊ သမၺဳဒၶံ ဝိယ- သက္ေတာ္ထင္ရွား သဗၺညုျမတ္ဘုရားကဲ့သို႔၊ ေဝဒဇာေတာ- ျဖစ္ေသာ ဝမ္းေျမာက္ျခင္းရွိသည္ျဖစ္၍၊ သာယံပါတံ-ညဥ့္နံ နက္၊ ကတဥၹလိ- ခ်ီအပ္ေသာလက္အုပ ္ရွိသည္ျဖစ္၍၊ နမႆာမိ- ေရႊဆည္းလည္းပန္း သံုးေထာင္တို႔ျဖင့္ ရႊင္လန္းပူေဇာ္ပါ၏။ ဝႏၵိ ံ-ရိုေသျမတ္နိုးလက္စံုမိုး၍ ရွိခိုးပူေဇာ္ခဲ့ေလျပီ။ (အပါဒါန္ ၂၊ စာမ်က္ႏွာ ၇၉၊ ၈၁၊ ႏွင့္ ပုလိနထူပိယမေထရ္ အေၾကာင္း ေဖာ္ျပထားရာ ေထရဂါထာ အဌကထာ ၁- စာမ်က္ႏွာ ၃၂၆-၃၂၇ လည္း ရွဳ႕ပါ။)။ ထို႔ျပင္ ပုလိနုပၸါဒက ေထရအပါဒါန္၌လည္း သဲပံုေစတီျဖစ္ေပၚလာပံုအေၾကာင္း တေစ့တေစာင္းေတြ႔ရ၏။ ဤကမၻာမွ ျပန္၍ေရတြက္သည္ရွိေသာ္ ကမၻာတစ္သိန္းကာလ ေဒဝလအမည္ရွိ ရွင္ရေသ့သည္ ဟိမဝႏၱာေတာဝယ္ နတ္တို႔ဖန္ဆင္းေပးအပ္ေသာ ေက်ာင္းသခၤန္း၌ အလုပ္အေကၽြး အျခံအရံေျမာက္မ်ားစြာျဖင့္ သီတင္းသံုးေနစဥ္ အခါတစ္ပါး၌ ျမစ္ကမ္းနေဘး သဲေသာင္ျပင္မွာ သဲမ်ားကို ေစတီပံုျပဳ သဲပံုေစတီထုကာ ရရာေတာပန္းပန္းမ်ိဳးစုံျဖင့္ တည္ထားပူေဇာ္ခဲ့ေလသည္။ ယင္းေစတီ၌ သက္ေတာ္ထင္ရွား ဘုရားဂုဏ္ေတာ္ကိုးပါးကို အာရုံျပဳၾကည္ညိုကာ ပူေဇာ္ကာ မိမိသီတင္းသံုးရာ ေက်ာင္းသခၤမ္းသို႔ ျပန္လာခဲ့၏ ။ သူ၏တပည့္အေပါင္းတို႔က သဲပံုေစတီတည္ထား ပူေဇာ္ရေၾကာင္းစံုလင္ကို ေမးၾကေသာအခါ ဆရာရေသ့ၾကီးက 'ေရွးေဟာင္းက်မ္းမ်ား၌ အျခံအရံမ်ားစြာရွိေသာ သဗၺညု ဘုရားရွင္ကို ညႊန္ျပထားေလသည္။ ထိုဘုရားရွင္ကို ရည္မွန္းျပီး သဲပံုေစတီကို ငါရွိခိုးပူေဇာ္သည္ ဟု မိန္႔ၾကားခဲ့ေလ၏။ တပည့္အေပါင္းတို႔ႏွင့္ ဆရာရေသ့ၾကီးသည္ ဘုရားရွင္ကို ၾကည္ညုိျမတ္နိုးေသာ စိတ္ဓာတ္ျဖင့္ သဲပံုေစတီကို အၾကိမ္ၾကိမ္ ပူေဇာ္ခဲ့ၾကဖူးေလသည္။ သဲပံုေစတီတည္ထားပူေဇာ္ရက်ိဳးကို အပါဒါန္ပါဠိ၁၊ စာမ်က္ႏွာ ၈၉ ၌ ေအာက္ပါအတိုင္း ျပဆိုထား၏ ။ ထူပႆ ပရိစိဏၰတၱာ၊ ရေဇာဇလႅံ န လိမၸတိ။ ဂေတၱ ေသဒါ န မုစၥ ႏၱိ ၊ သပဘာေသာ ဘဝါမဟံ။ ဆိုလိုသည္မွာ သဲပံုေစတီျမတ္ကို ရိုေသေလးျမတ္ အဆက္မျပတ္ ဆည္းကပ္ပူေဇာ္ အေလ့က်င့္ မ်ားခဲ့ေလေသာေၾကာင့္ ျမဴအညစ္အေၾကး ေဂ်းအေညာ္သည္ ငါ၏ကိုခႏၶာမွာ လိမ္းၾကံကပ္ျငိျ ခင္းမရွိပါ၊ ငါ၏ ကိုခႏၶာမွ နံေစာ္ညစ္ေထး ပူအိုက္ေသာ ေခၽြးတို႔သည္လည္း ဘယ္ေသာအခါမွ မထြက္ပါ။ ငါ၏ ကိုယ္သည္ အဆင္းအေရာင္ ေျပာင္ေျပာင္ဝင္းဝင္း လွပျခင္းရွိလွ်က ဘဝသံသရာက်င္လည္ခဲ့ရပါ၏။ တဲ့။ ထိုကဲ့သို႔ ပုလိနထူပိယမေထရ္က ရဟႏၱာျဖစ္ျပီးေန ာက္ သူ၏ ကိုယ္တိုင္ေရး အတၳဳပၸတၱိအေနျဖင အပါဒါန္မွာ ျပန္ေျပာင္းေဟာထားခဲ့ေပသည္။ ဗုဒၶစာေပမွာ (၁) ဓာတုေစတီ- ျမတ္ဗုဒၶ၏ ဓာတ္ေတာ္မ်ားကို တည္ထားကိုးကြယ္ေတာ္မူျခင္း၊ (၂) ဓမၼေစတီ-ျမတ္ဗုဒၶေဟာေဖာ္ျပသည့္ တရားဓမၼ ပိဋကတ္ေတာ္မ်ားကို ကိုးကြယ္ျခင္း၊ (၃) ဥဒိၵႆေစတီ- ဂုဏ္ေတာ္ထံုမႊမ္း ပံုေတာ္မွန္းျပီး သက္ေတာ္ထင္ရွားကဲ့သို႔ အာရံုျပဳကိုးကြယ္ျခင္း (၄) ပရိေဘာဂေစတီ- ျမတ္ဗုဒၶ၏ သံုးေတာ္မူခဲ့သည္ ပရိကၡရာ စသည္မ်ားကို တည္ထားကိုးကြယ္ျခင္း ဟု ေလးမ်ိဳးရွိရာတြင္ ဤသဲပံုေစတီေတာ္သည္ ဂုဏ္ေတာ္ထံုမႊမ္ းပံုေတာ္မွန္းျပီး တည္ထားကိုးကြယ္အပ္ေသာ ဥဒိၵႆေစတီ ပင္ျဖစ္ေပသည္။ ဗုဒၶဘာသာဝင္တို႔အဖို႔ အထူးအေရးၾကီးသည္မွာ ၾကည္ညိုစိတ္ထားတတ္ဖို႔က အေရးၾကီးဆံုးျဖစ္ပါ။ ျမတ္စြာဘုရား သက္ေတာ္ထင္ရွား ရွိသည္ျဖစ္ ထင္ရွားမရွိေတာ့သည္ျဖစ္ေစ စိတ္ထားတူပါက အက်ိဳးလည္း တူညီေသာအက်ိဳးရရွိပါသည္။ တိဌေႏၱ နိဗၺဳေတစာပိ၊ သေမ စိေတၱ သမံဖလံ။ ေစေတာပဏိဓိ ေဟတုဟိ၊ သတၱာ ဂစၦႏၱိ သုဂၢတိ ံ။ (ဓမၼပဒ) သက္ေတာ္ထင္ရွား ျမတ္ဘုရား၌လည္းေကာင္း၊ ပရိနိဗၺာန္စံေတာ္သြား ကိုယ္စား ရုပ္ပြားဆင္းတုေ တာ္ သဲပံုေစတီ ပုထိုးအမ်ိဳးမ်ိဳး၌လည္းေကာင္း ရိုေသေလးျမတ္ သဒၶါေရာင္ဖိတ္ ၾကည္ညိုစိတ္သည္ တူညီခဲ့သည္ရွိေသာ္ လူနတ္နိဗၺာန္သံုးတန္ထင္ရွား အက်ိဳးတရားသည္ မပိုမသာ တူညီမွ်ပါ၏။ မွန္၏ ။ စိတ္ကိုေကာင္းစြ ာထားတတ္ျခင္းဟူေသာအေၾကာင္းေၾကာင သို႔မဟုတ္ စိတ္ဓာတ္၏ ေကာင္ျမတ္ျခင္းဟ ူေသာအေၾကာင္းေၾကာင့္ လူနတ္ျဗဟၼာသတၱဝါ တို႔သည္ ေကာင္းရာသုဂတိသို႔ မွန္စြာေရာက္ၾကေ လ၏ ။ အထက္ပါဂါထာကို ေထာက္ဆေသာအားျဖင သက္ေတာ္ထင္ရွားဘုရားမ်ားႏွင့္ ေစတီပုထိုးတို႔အ ေပၚ ၾကည္ညို စိတ္ထားတူညီစြာ ထားတတ္ဖို႔ အလြန္ပင္အေရးၾကီးလွပါသည္။ သို႔မွသာလွ်င္ အက်ိဳးေပးတူညီပါလိမ့္မည္။ ဗုဒၶဘာသာဝင္သူေတာ္စင္တို႔သည္ ရုပ္ပြား ေစတီပုထိုး အမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔ကို ဂုဏ္ေတာ္ထံုမႊမ္း ပံုေတာ္မွန္းလွ်က္ ပူေဇာ္ကာ ဗုဒၶါနုႆတိ ဘာဝနာမ်ား ပြားမ်ားနိုင္ၾကပါေစကုန္တည္း။ သံုးလူဘမင္း၊ အာရံုသြင္း၊ ထင္လင္းေပၚေအာင္ျပဳ။ ေလ်ာင္းေတာ္မူ၌၊ ဝတ္ျပဳခုိက္၊ ဆိုက္ျမိဳက္ဂုဏ္ ေတာ္ရွဳ႕။ ေစတီရုပ္ပြား၊ ဆင္းတုမ်ားကို ဝတ္တြားၾကည္ညို၊ မ်ားလူဗုိလ္၊ ထိုထိုနည္းမွီျပဳ။ အရွင္သုတာစာရာလကၤာရ(ေမ့သားလွ-ဇလဂၢ) နာလႏၵာတကၠသိုလ္ အိႏၵိယနိုင္ငံ

ဓာရဏ ပရိတ္ေတာ္

ဓာရဏပရိတ္ေတာ္

ဓာရဏသုတ္ေတာ္( ျဖစ္စဥ္)

ေဂါတမ ျမတ္စြာဘုရားသည္ ညီေတာ္ အာနႏၵာအား ဓာရဏသုတ္ေတာ္ကို ေဟာ၍ လူဒါယကာ-ဒါယိကာမတုိ႔အား တစ္ဆင့္ ေဟာၾကားရန္၊ ရွင္းလင္း သင္ျပရန္ အမိန္႕ရွိေသာ သုတ္ေတာ္ ျဖစ္ပါသည္။

ဓာရဏ ပရိတ္ေတာ္တြင္ ၀ိပႆိ၊ သိခီ၊ ေ၀ႆဘူ၊ ကကုသန္၊ ……ေကာဏာဂံု၊ ကႆပ၊ ေဂါတမ တည္းဟူေသာ ဘုရားခုႏွစ္ဆူအား ရွိခိုးပါ၍ က်ေရာက္ လတၱံ႕ေသာ ေဘးခပ္သိမ္း ရန္ခပ္သိမ္း ကင္းျငိမ္းေအာင္ ဗုဒၶ၊ ဓမၼ၊ သံဃဂုဏ္ေတာ္ ေက်းဇူးေတာ္တုိ႔ကို ဖြဲ႕ဆုိထားသည္မွစ၍ ဓာရဏသုတ္ေတာ္ ျဖစ္ေပၚရြတ္ဆုိ ပြားမ်ားခဲ့ၾကပါ သတည္း။

တုိက္တြန္းခ်က္။ ။ ဓာရဏပရိတ္ေတာ္သည ျမတ္ဗုဒၶ ရွင္ေတာ္ဘုရား၏ အာေ၀ဏိကဂုဏ္ေတာ္ ၁၈-ပါးကို ေဖာ္ျပထားသည္။ ဤဂုဏ္ ၁၈-ပါးသည္ ျမတ္စြာဘုရား၏ သီးျခား ကိုယ္ပုိင္ ဂုဏ္ေတာ္မ်ား ျဖစ္သည္။ အျခား မည္သူ တစ္ဦးတစ္ေယာက္၌မွ် ဤဂုဏ္မ်ိဳး မရွိေခ်။ ရဟႏၱ ာႏွင့္ ပေစၥကဗုဒၶမ်ား၌ ေသာ္မွ ဤ ဂုဏ္သတၱိမ်ိဳး မရွိၾက။ စင္စစ္အားျဖင့္ ဓာရဏပရိတ္ေတာ္သည္ ျမတ္စြာဘုရား၏ အာေ၀ဏိက ဂုဏ္ေတာ္တုိ႔ကို ခ်ီးက်ဴး ပူေဇာ္ျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။

ေကာင္းျမတ္ေသာ ေစတနာျဖင့္ တာ၀န္ ၀တၱရားမ်ားကို ထမ္းေဆာင္ေနသူ အားလံုးတုိ႔သည္ ဓာရဏ ပရိတ္ေတာ္ကို ရြတ္ဖတ္ပါမူ အ,ကာလ မရဏမွ လြတ္ေျမာက္ႏုိင္ သည္။ အ,ကာလ မရဏႏွင့္ မေတြ႕ၾကံဳရ-မေတြ ႕ၾကံဳနုိင္။

အ,ကာလ မရဏ ဆုိသည္မွာ သူတစ္ပါး လက္နက္ျဖင့္ ေသရျခင္း၊ သူတစ္ပါး ပေယာဂျဖင့္ ေသရျခငး္၊ က်ားကိုက္ ေသရျခင္း၊ ေခ်ာက္ကမ္းပါးက ေသရျခင္း၊ ကားေမွာက္၍ ေသရျခင္း စသည့္ ဥပေစ ၦဒက ကံေၾကာင့္ ေသရျခင္းမ်ိဳးမ်ားကို ဆုိသည္။ ဓာရဏ ပရိတ္ကို ရြတ္ဖတ္သူမွာ အ,ကာလ မရဏ အမ်ိဳးမ်ိဳးတုိ႔မွ လြတ္ေျမာက္သည္။

သတၱ၀ါတုိင္း လူတုိင္းပင္ တစ္ေန႔ေန႔၌ ေသရမည္မွာ ဓမၼတာ ျဖစ္သည္။ အ,ကာလ မရဏမွ လြတ္ေျမာက္သည္ဟု ဆုိသည္မွာ ဥပေစၦဒက ကံေၾကာင့္ မေသရ၊ မေသႏုိင္ျခင္းကို ဆုိသည္။ ျဖစ္ျမဲ ဓမၼတာအရ ေသခ်ိန္က်မွသာ ေသရသည္။

ရွင္းျပပါဦးအံ့-ေသရျခင္း ေလးမ်ိဳးရွိသည္။ (၁) အသက္တမ္း ကုန္၍ ေသရျခငး္ “အာယုကၡယမရဏ”၊ အသက္တစ္ရာတမ္း၌ အႏွစ္တစ္ရာ ပတ္၀န္းက်င္မွ်သာ ေနၾကရသည္။ ျမတ္စြာဘုရားေသာ္မွ အႏွစ္ ၈၀-သာ ေနရသည္။

(၂) ကံကုန္၍ ေသရျခငး္ “ကမၼကၡယမရဏ”။ မိမိ ကုသုိလ္ကံအေလ်ာက္သာ ေနရသည္။ ကံကုန္လွ်င္ အရြယ္ ေကာင္းတုန္း၌လည္း ေသရသည္။ ႏုိ႕စုိ႔ အရြယ္ စသည္၌လည္း ေသရသည္။

(၃) သက္တမ္းႏွင့္ ကံ ၂-ပါးလံုး ကုန္၍ ေသရျခငး္ “ဥဘယကၡယမရဏ”။

(၄) အထက္ မရဏ ၃-မ်ိဳးမွ တစ္ပါး အျခားပေယာဂ တစ္ခုခုေၾကာင့္ သစ္စိမ္းခ်ိဳး ခ်ိဳးျဖတ္သကဲ့သို႔ ေသရျခင္းမ်ိဳး “ဥပေစၦဒက မရဏ” ဟူ၍ ေသရျခင္းမ်ိဳး ၄-မ်ိဳးရွိသည္။

ပထမ ေသျခင္း ၃-မ်ိဳးကို ဘုရား၊ ရဟႏၱာ၊ ပေစၥကဗုဒၶါ အရွင္ျမတ္တုိ႔ေသာ္မွ မလြန္ႏုိင္။ ယင္း မရဏ ၃-မ်ိဳးမွာ ေသရုိး ေသစဥ္ ဓမၼတာ မရဏ ျဖစ္သည္။

ဥပေစၦဒက မရဏကို အ,ကာလမရဏ ဟု ေခၚသည္။ ေသခ်ိန္ မေရာက္ေသးဘဲ ေသရျခင္းသည္ အ,ကာလ မရဏ ျဖစ္သည္။ ဓာရဏ ပရိတ္ေတာ္ကို ရြတ္ဖတ္ျခင္း အားျဖင့္ အ,ကာလ မရဏကို တားျမစ္ ပယ္ေဖ်ာက္ႏုိင္သ ည္။ ေစတနာ ျဖဴစင္သူတို႔ အ,ကာလ မရဏမွ ကင္းလြတ္ၾကပါေစေသာ္။

ဓာရဏသုတ္ (ပါဠိေတာ္) နေမာ တႆ ဘဂ၀ေတာ အရဟေတာ သမၼာသမၺဳဒၶႆ

၁။ ဗုဒၶါနံ ဇီ၀ိတႆ န သကၠာ ေကနစိ အႏၱရာေယာ ကာတံု၊ တထာ ေမ ေဟာတု။

၂။ အတီတံေသ ဗုဒၶႆ ဘဂ၀ေတာ အပၸဋိဟတံ ဉာဏံ၊ အနာဂတံေသ ဗုဒၶႆ ဘဂ၀ေတာ အပၸဋိဟတံ ဉာဏံ၊ ပစၥဳပၸႏၷံေသ ဗုဒၶႆ ဘဂ၀ေတာ အပၸဋိဟတံ ဉာဏံ။

၃။ ဣေမဟိ တီဟိ ဓေမၼဟိ သမႏၷာဂတႆ ဗုဒၶႆ ဘဂ၀ေတာ သဗၺြံ ကာယကမၼံ ဉာဏပုဗၺဂၤမံ ဥာဏာႏုပရိ၀တၱံ၊ သဗၺံ ၀စီကမံ ဉာဏပုဗၺဂၤမံ ဉာဏာႏုပရိ၀တၱံ၊ သဗံၺ မေနာကမၼံ ဉာဏပုဗၺမဂၤမံ ဥာဏာႏုပရိ၀တၱံ။

၄။ ဣေမဟိ ဆဟိ ဓေမၼဟိ သမႏၷာဂတႆ ဗုဒၶႆ ဘဂ၀ေတာ နတၳိ ဆႏၵႆ ဟာနိ၊ နတၳိ ဓမၼေဒသနာယ ဟာနိ၊ နတၳိ ၀ီရိယႆ ဟာနိ၊ နတၳိ သမာဓိႆ ဟာနိ၊ နတၳိ ပညာယ ဟာနိ၊ နတၳိ ၀ိမုတၱိယာ ဟာနိ၊

၅။ ဣေမဟိ ဒြါဒသဟိ ဓေမၼဟိ သမႏၷာဂတႆ ဗုဒၶႆ ဘဂ၀ေတာ နတၳိ ဒ၀ါ၊ နတိၳ ရ၀ါ၊ နတၳိ အ,ဖုဋံ၊ နတၳိ ေ၀ဂါယိတတၱံ၊ နတၳိ အ,ဗ်ာ၀ဋမေနာ၊ နတၳိ အပၸဋိသခၤါနုေပကၡာ။ ဣေမဟိ အ႒ာရသဟိ ဓေမၼဟိ သမႏၷာဂတႆ ဗုဒၶႆ ဘဂ၀ေတာ နေမာ သတၱႏၷံ သမၼာသမၺဳဒၶါနံ။

၆။ နတၳိ တထာဂတႆ ကာယဒုစၥရိတံ၊ နတၳိ တထာဂတႆ ၀စီဒုစၥရိတံ၊ နတၳိ တထာဂတႆ မေနာဒုစၥရိတံ၊ နတၳိ အတီတံေသ ဗုဒၶႆ ဘဂ၀ေတာ ပဋိဟတံ ဉာဏံ၊ နတၳိ အနာဂတံေသ ဗုဒၶႆ ဘဂ၀ေတာ ပဋိဟတံ ဉာဏံ၊ နတၳိ ပစၥုပၸႏၷံေသ ဗုဒၶႆ ဘဂ၀ေတာ ပဋိဟတံ ဉာဏံ၊ နတၳိ သဗၺံ ကာယကမၼံ ဉာဏာပုဗၺမဂၤမံ ဉာဏံ နာႏုပရိ၀တၱံ၊ နတၳိ သဗၺံ ၀စီကမၼံ ဉာဏာပုဗၺမဂၤမံ ဉာဏံ နာႏုပရိ၀တၱံ၊ နတၳိ သဗၺံ မေနာကမၼံ ဉာဏာပုဗၺမဂၤမံ ဉာဏံ နာႏုပရိ၀တၱံ၊ ဣမံ ဓာရဏံ အ,မိတံ အ,သမံ သဗၺသတၱာနံ တာဏံ ေလဏံ သံသာရဘယဘီတာနံ အဂၢံ မဟာေတဇံ။

၇။ ဣမံ အာနႏၵ ဓာရဏပရိတၱံ ဓာေရဟိ ၀ါေရဟိ ပရိပုစၦာဟိ။ တႆ ကာေယ ၀ိသံ န ကေမယ်၊ ဥဒေက န လေဂၢယ်၊ အဂၢိ န ဍေဟယ်၊ နာနာဘယ၀ိေကာ၊ န ဧကာဟာရေကာ၊ နဒြိဟာရေကာ၊ န တိဟာရေကာ၊ န စတုဟာရေကာ၊ န ဥမၼတၱကံ၊ န မူဠွကံ၊ မႏုေႆဟိ အ,မႏုေႆဟိ န ဟိ ံသကာ။

၈။ တံ ဓာရဏပရိတၱံ ယထာ ကတေမ၊ ဇာေလာ မဟာဇာေလာ၊ ဇာလိေတၱ မဟာဇာလိေတၱ၊ ပုေဂၢ မဟာပုေဂၢ၊ သမၸေတၱ မဟာသမၸေတၱ၊ ဘူတဂၤမွိ တမဂၤလံ။ ဣမံ ေခါ ပနာနႏၵ ဓာရဏပရိတၱံ န၀န၀ုတိယာ သမၼာသမၺဳဒၶေကာဋီဟိ ဘာသိတံ၊ ၀ေတၱ အ,၀ေတၱ၊ ဂႏၶေ၀ အ,ဂႏၶေ၀၊ ေနာေမ အ,ေနာေမ၊ ေသေ၀ အ,ေသေ၀၊ ကာေယ အ,ကာေယ၊ ဓာရေဏ အ,ဓာရေဏ၊ ဣလႅိ မိလႅိ၊ တိလႅိ မိလႅိ၊ ေယာရုကၡ မဟာေယာရုေကၡ၊ ဘူတဂၤမွိ တမဂၤလံ။

၉။ ဣမံ ေခါ ပနာနႏၵ ဓာရဏပရိတၱံ န၀န၀ုတိယာ သမၼာသမၺဳဒၶေကာဋီဟိ ဘာသိတံ။ ဒိ႒ိလာ ဒ႑ိလာ မႏိၱလာ ေရာဂိလာ ခရလာ ဒုဗိ ၻလာ။ ဧေတန သစၥ၀ေဇၨန ေသာတၳိ ေတ ေဟာတု သဗၺဒါ။

ဓာရဏသုတ္ (ျမန္မာျပန္)

၁။ ျမတ္စြာဘုရားတို႕၏ အသက္၏ ေဘးအႏၱရယ္ကို တစ္စံုတစ္ေယာက္ေသာ သူသည္ ျပဳျခင္းငွာ မတတ္ႏိုင္။ ထို႕အတူ အကြ်ႏု္ပ္အား ျဖစ္ပါေစသတည္း။

၂။ ဘုန္းေတာ္ေျခာက္ပါးနဲ႕ ျပည့္စံုေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားအား လြန္ေလၿပီးေသာ အဖို႕၌ /ေနာင္လာလတၱံေသာ အနာဂတ္အဖို႕၌ / ပစၥဳပၸန္ မ်က္ေမွာက္ ျဖစ္ေသာ အဖို႕၌ အတားအဆီးအပိတ္အပင္ မရွိေသာ ဥာဏ္ေတာ္သည္ ျဖစ္၏။

၃။ သံုးပါးကုန္ေသာ ဤေက်းဇူးတရားေတာ ္တို႕ႏွင့္ျပည့္စံုေတာ္မူေသာ ဘုန္းေတာ္ေျခာက္ ပါးႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားအား အလံုးစံုေသာ ကိုယ္ / ႏႈတ္ / ႏွလံုး ျဖင့္ျပဳလုပ္ေသာ အမႈသည္ ဥာဏ္ေတာ္ျပ႒ာန္းျခင္း ရွိသည္။ ဥာဏ္ေတာ္၏ ေနာက္သို႕ အစဥ္လိုက္သည္ ျဖစ္၏။

၄။ ေျခာက္ပါးကုန္ေသာ ဤ ေက်းဇူးတရားတို့ႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားအား သတၱ၀ါတို့၏ အက်ိဳးစီးပြားကိုျပဳလိုေသာ ဆႏၵေတာ္၏ ဆုတ္ယုတ္ျခင္းသည္ မရွိ။ တရားေတာ္ကို ေဟာေျပာျခင္း၏ ဆုတ္ယုတ္ျခင္းသည္ မရွိ။ သူတစ္ပါးတို့၏ အက်ိဳးစီးပြားအတြက္ ေဆာင္ရြက္ျခင္း ၌ လံု႔လ၀ီရိယေတာ္၏ ဆုတ္ယုတ္ျခင္းသည္ မရွိ။ သခၤါရတရားတို့ကို အနိစၥ အစရွိေသာ လကၡဏာ သံုးပါးျဖင့္ ရႈမႈ ဥာဏ္ေတာ္၏ ဆုတ္ယုတ္ျခင္းသည မရွိ။ စိတ္တည္ၾကည္မႈ သမာဓိေတာ္၏ ဆုတ္ယုတ္ျခင္းသည္ မရွိ။ အရဟတၱဖုိလ္ကို ၀င္စားေတာ္ မူျခင္း၏ ဆုတ္ယုတ္ျခင္းသည္ မရွိ။

၅။ တစ္ဆယ့္ႏွစ္ပါးကုန္ေသာ ဤေက်းဇူးတရားေတာ္တို့ႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူေသာ ဘုန္းေတာ္ေျခာက္ပါးႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားအား ရယ္ျမဴးလို၍ ျပဳမူေျပာဆိုျခင ္းသည္ မရွိ။ သတိလြတ္၍ ခြ်တ္ယြင္းေျပာဆ ိုျခင္းသည္ မရွိ။ ဥာဏ္ေတာ္ျဖင့္မေတြ႕မထိ မသိအပ္ေသာတရားသည္ မရွိ။ဥာဏ္ျဖင့္ မဆင္မျခင္ အေဆာတလ်င္ ျပဳေသာအမႈသည္ မရွိ။ သူတစ္ပါးတို့အတြက္ ေၾကာင့္ၾကမဲ့ျဖစ္ေသာ စိတ္ႏွလံုးေတာ္သည္ မရွိ။ ဥာဏ္ျဖင့္ မဆင္မျခင္ လ်စ္လ်ဴရႈေသာအမႈသည္ မရွိ။ တစ္ဆယ့္ ရွစ္ပါးကုန္ေသာ ဤ ေက်းဇူးတရားေတာ္တို့ႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူေသာ ဘုန္းေတာ္ေျခာက္ ပါးႏွင့့္ျပည့္စံုေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားအား ရွိခိုးပါ၏ ။ ခုႏွစ္ဆူကုန္ေသာ ျမတ္စြာဘုရားရွင ္တို႔အား ရွိခိုးပါ၏။

၆။ ၀ိပႆီ အစရွိေသာ ေရွးဘုရားတို႕ကဲ့သို႕ လာျခင္းေကာင္းေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားအား ကိုယ္ျဖင့္ျပဳလုပ္ေသာမေကာင္းမႈ ” ကာယဒုစရိုက္ ” /ႏႈတ္ျဖင့္ျပဳလုပ္ေသာ ” ၀စီဒုစရိုက္ “/ စိတ္ျဖင့္ ျပဳလုပ္ေသာ” မေနာဒုစရိုက္ ” / သည္ မရွိ။ လြန္ေလၿပီးေသာ အဖို႕ကာလ/ေနာင္လာလတၱံေသာ အဖို့ကာလ /မ်က္ေမွာက္ေသာ အဖို့ကာလ၌ ဘုန္းေတာ္ႀကီးေသာ ျမတ္စြာဘုရားအား ဆီးတားပိတ္ပင္ျခင္းရွိေသာ ဥာဏ္ေတာ္သည္ မရွိ။ ျမတ္စြာဘုရားအား အလံုးစံုေသာ ကိုယ္/ ႏႈတ္ /စိတ္ သံုးပါး ျဖင့္ျပဳလုပ္ေသာအမႈသည္ ဥာဏ္ေတာ္လွ်င္ ေရွ႕သြားမရွိျခင္းသည္ မရွိ။ ဥာဏ္ေတာ္သို႕ အစဥ္မလိုက္ျခင္းသည္ မရွိ။ ဤေဆာင္ထားအပ္ေသာ ဓာရဏပရိတ္ေတာ္သည္ မႏိႈင္းယွဥ္အပ္ ။ တူမွ်ျခင္းလည္းမရွိ။ ခပ္သိမ္းေသာ သတၱ၀ါအေပါင္းတို့၏ မိုခိုကိုးကြယ္ရာလည္းျဖစ္၏။ ပုန္းေအာင္းလဲေလ်ာင္းရာလည္း ျဖစ္၏၊ သံသရာေဘးကိုေၾကာက္ရြံေသာ သူတို႕၏ အလြန္ျမတ္ေသာ အရံအတားျဖစ္၏။ ႀကီးေသာ တန္ခိုးရွိန္ေစာ္ အာႏုေဘာ္ရွိေသာ အရံအတားျဖစ္၏။

၇။ ခ်စ္သားအာနႏၵာ ဤတန္ခိုးေတေဇာ္ အာႏုေဘာ္ႀကီးျမတ္ေသာ ဓာရဏပရိတ္ေတာ္ကိ ရြတ္ေဆာင္ေလာ့။ မွတ္သားေလာ့။ ေမးျမန္းစူးစမ္း ဆင္ျခင္ေလာ့။ ထိုသို႔ ရြတ္ေဆာင္မွတ္သား ေမးျမန္း စူးစမ္းဆင္ျခင္ေသာ သူ၏ ကိုယ္၌ ေျမြနဂါး စသည္တို့၏ အဆိပ္သည္ မက်ေရာက္ႏိုင္။ ေရ၌ မျငိတြယ္ မနစ္မြန္းရာ။ မီးသည္ မေလာင္ကြ်မ္းရာ။ အထူးထူး အျပားျပား မ်ားစြာေသာ ေဘးရန္တို့သည္ မထိေရာက္ႏိုင္ရာ။ မေကာင္းႀကံေသာသူသည္လည္း မႀကံႏိုင္ရာ။ ရူးသြပ္ ပ်ံ႕လြင့္ေသာ အနာလည္းမျဖစ္ႏိုင္ရာ။ ေတြေ၀မိုက္မဲေသာအနာလည္းမျဖစ္ႏိုင္ရာ။ လူတို႕သည္ လည္းေကာင္း၊ ဘီလူးတို့သည္ လည္းေကာင္း မညွဥ္းဆဲ မဖ်က္ဆီး မႏွိပ္စက္ႏိုင္ရ ာ။

၈။ ထိုဓာရဏပရိတ္ေတာ္သည္ အဘယ္သည္တို့နည္း ဟူမူကား စၾက၀ဠာ ကမၻာတစ္ေသာင္းကို ေလာင္ကြ်မ္းေစေသာ ေနခုႏွစ္စင္း၏ အရွိန္အေစာ္ကဲ့သ ို႕ေဘးရန္ အႏၱရာယ္အေပါင္းတို႕ကို ေလာင္ကြ်မ္းပယ္ေ ဖ်ာက္ႏိုင္သည့္ တန္ခိုးရွိန္ေစာ္ အာႏုေဘာ္ရွိ၏။ နတ္ ၊ သိၾကား ၊ နဂါး ၊ ဂဠဳန္ ၊ ကုမၻဏ္ ၊ ဘီလူး ၊ ရကၡုသ္ အစရွိသည္တို႔ကို တားျမစ္ႏိုင္ေသာ သံကြန္ရက္နဲ႕တူေသာ ဘုန္းတန္းခိုးရွိန္ေစာ္ အာႏုေဘာ္ရွိ၏။ ေရ၊ မီး၊ မင္း၊ ခိုးသူ၊ မခ်စ္မႏွစ္လိုေသာ သူဟုဆိုအပ္ေသာ ရန္သူအႏၱရာယ္အေပ ါင္းတို႕ကိုလည္း ပယ္ရွားတားျမစ္ႏိုင္၏။ ကပ္သံုးပါးတို့မွ ကင္းလြတ္ေစႏုိင္၏။ အမိ၀မ္းတြင္း၌ ပိသေႏၨ ေနေသာ္လည္း အ,ျခင္း ၊ ဆြံ႕ျခင္း၊ နားပင္းျခင္း၊ ရႈးသြပ္ပ်ံ႕လြင့္ျခင္း အနာမ်ိဳးတို႕မွ လြတ္ေစႏိုင္၏။ သစ္ပင္ ေတာင္ကမ္း ေခ်ာက္တို့မွ က်ျငားေသာ္လည္း မေသႏိုင္ရာ။ မရေသးေသာ စည္းစိမ္ခ်မ္းသာ ၊ ဥစၥာရတနာ အေပါင္းတို႕ကိုလည္း ရေစႏိုင္၏။ ရၿပီးေသာ စည္းစိမ္ခ်မ္းသာ ရတနာဥစၥာအေပါင္း တို႕ကိုလည္း ႀကီးက်ယ္ျပန့္ပြားမ်ားေစ၏။ ဟုတ္မွန္ေသာအားျဖင့္ အမိုက္ေပ်ာက္၍ အလင္းေရာက္ႏိုင္၏။

၉။ ခ်စ္သားအာနႏၵာ စင္စစ္မူကား ဤဓာရဏပရိတ္ေတာ္ကို ကိုးဆယ့္ကိုးကုေ ကုန္ေသာ ဘုရားရွင္တို႕သည္ ေဟာေတာ္မူအပ္ၿပီ ။ မေကာင္းသျဖင့္ ႀကံေသာ သူတို႕၏ အႀကံအစည္ကိုလည္း သိျမင္ႏိုင္၏။ ဓား ၊ လွံ ၊ ေလး ၊ ျမွား ၊ လက္နက္ မီးေပါက္အေျမွာက အစရွိေသာ ဘးတို႕သည္လည္း မထိေရာက္ေစႏိုင္ ။ မႏၱန္၊ မႏၱရားဂါထာ၊ အင္းအိုင္ တို႕သည္လည္း ထက္ျမက္ေစႏုိင္၏။ ေရာဂါအႏၱရာယ္မ်ိ ဳးတို႕ကိုလည္း ပယ္ေဖ်ာက္ေစႏိုင္၏။ ၾကမ္းတမ္းခက္မာေသာ အနာေရာဂါမ်ိဳး တို႔သည္လည္း မထိေရာက္ႏိုင္။ ႀကိဳး၊ ထိပ္၊ သံေျခက်င္း ၊ ကပ္ဖိ၊ တြင္းေလွာင္၊ ပင္းသကား၊ လည္ေထာက္ ကိုလည္း လြတ္ေစႏိုင္၏။ ဤမွန္ေသာ သစၥာစကားေၾကာင့္ အခါခပ္သိမ္း သင့္အား ခ်မ္းသာျခင္းသည္ ျဖစ္ပါေစသတည္း။

ဓာရဏပရိတ္ေတာ္ (ရြတ္ဖတ္ျခင္း၏အ က်ိဳးေက်းဇူး) ဓာရဏသုတ္ေတာ္ကို ေန႔စဥ္မျပတ္ ရြတ္ဖတ္ပြားမ်ား သရဇၥ်ာယ္ပါက ေဘးရန္ ကင္းရွင္းပါသည္။ အျခားေသာ ရန္သူ၊ မနာလုိသူမ်ားက ရန္ျပဳျခင္း၊ ေဆးပါးခပ္ျခင္း အဆိပ္ခပ္ျခင္းတုိ႔မွ ကင္းေ၀းေစပါသည္။ ေျမြ၊ ကင္းစေသာ အဆိပ္ျပင္းထန္ေသာ သတၱ၀ါတုိ႔၏ ကိုက္ခဲ ရန္ျပဳျခင္းေဘးမွ ကင္းေ၀းေစပါသည္။