{♣ အလွကိုယ္စီ♣}

{♣ အလွကိုယ္စီ♣}

ဖိုးလမင္းလည္း သူ႔အဆင္းႏွင့္အလင္းႏွင့္။

မီးတိုင္ငယ္လည္း သူ႔အရြယ္ႏွင့္အဆြယ္ႏွင့္။

စံပယ္ဖူးလည္း သူ႔ဂုဏ္ထူးႏွင့္ ငံုဖူးႏွင့္။

ပိေတာက္၀ါလည္း သူ႔အခါႏွင့္နံ႔သာႏွင့္။

ျမစ္ျပင္နက္လည္း သူ႔သိုင္းကြက္ႏွင့္ လိႈင္းယက္ႏွင့္။

စမ္းေခ်ာင္းေတြလည္း သူ႔ေခ်ာင္းေရႏွင့္ေလာင္းေလွႏွင့္။

မည္သည့္အရာမဆိုသာတည့္ သူ႔မွာကိုယ့္မွာအလွသာတည့္။

သဘာ၀လွ်င္ အလွကိုယ္စီ စြမ္းရည္ကိုယ္ငွ လက္ေဆာင္ငွ၏။

အလွပန္းတို႔ မျငင္ၿငိဳႏွင့္ ဝန္တိုမႈသာမလွရာ၏။

သူ႔ဂုဏ္သူ႔သိန္ သူ႔အရိွန္ႏွင့္ အခ်ိန္အခါ ေနရာေဒသ ဌာနအေလ်ာက္အေရးေရာက္သည္ စြမ္းႏိုင္ေလာက္သူ ခ်ည္းပါတကား။

ဆရာတင္ မိုး။

အမြန္ျမတ္ဆုံးႏွလုံးသားပုိင္ရွင္အဘုိးအုိ

တစ္ကယ့္ျဖစ္ရပ္မွန္ဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္ပါ၊ အသက္ ၇၄ ႏွစ္ရွိေနၿပီျဖစ္တဲ့ ဆုိက္ကား ( သုံးဘီးတပ္လန္ခ်ား

တစ္မ်ိဳး) နင္းသူ Bai Feng Li တေယာက္ဟာ ၁၉၇၈ ခုႏွစ္မွာ ဇာတိၿမိဳ႕ေလးကုိ သူ႕ရဲ႕ကာယအား   စုိက္

ထုတ္ရတဲ့ ဆုိက္ကား(ဒီမွာေတာ့ ဆုိက္ကားလုိ႕ပဲသုံးသြားပါမယ္) နင္းတဲ့အလုပ္ကေန အၿပီးတုိင္အနားယူ

ၿပီးေအးေဆးစြာေနထုိင္ဖုိ႕ျပန္လာခဲ့ပါတယ္။

သူ႕ၿမိဳ႕ကုိျပန္ေရာက္ေတာ့ ေက်ာင္းေနရမည့္အရြယ္ ကေလးေတြဟာ လယ္ကြင္းေတြထဲမွာအလုပ္လုပ္ေန

ၾကတာကုိေတြ႕ရပါတယ္။ အမွန္ေတာ့ ဒီကေလးေတြဟာ ေက်ာင္းေတာင္မထားႏုိင္ေလာက္ေအာင္သူတုိ႕

မိဘမ်ားကဆင္းရဲၾကလုိ႕ပဲျဖစ္ပါတယ္။

Microsoft တြင္အလုပ္ရခဲ့လွ်င္

အလုပ္အကိုင္မရွိတဲ့ လူငယ္တစ္ဦးဟာ Microsoft မွာ ရံုးဝန္ထမ္းအျဖစ္ အလုပ္လုပ္ဖို႔အတြက္ လာေလွ်ာက္ပါတယ္။

HRမန္ေနဂ်ာက အင္တာဗ်ဴးျပီး သူ႔ေရွ ႔မွာပဲ ၾကမ္းျပင္သန္႔ရွင္းေရးလုပ္ၾကည့္ဖို႔ ခိုင္းပါတယ္။ တကယ္ပဲ သန္႔ရွင္းေရးလုပ္ျပေတာ့ သူ႔ကို အလုပ္ခန္႔မယ္လို႔ တစ္ခါတည္း စကားဆုိလိုက္ပါတယ္။ ျပီးေတာ့ HR မန္ေနဂ်ာက

"ရွင့္ အီးေမးလ္ေပးပါ။ အဲ့ အီးေမးလ္ဆီကို ျဖည့္ဖို႔လိုအပ္တဲ့ ေဖာင္ေတြ ပုိ႔လို္ပါမယ္။ အဲ့မွာျဖည့္ျပီး ျပန္ပုိ႔ေပးပါ" လို႔ ဆုိပါတယ္။

ဒီေတာ့ လူငယ္က

"က်ေနာ့မွာ ကြန္ျပဴတာလည္း မရွိဘူး။ အီးေမးလ္ လည္း မရွိဘူး" လို႔ေျဖေတာ့ HR က ဒီလိုျပန္ေျဖပါတယ္။

"ဝမ္းနည္းပါတယ္။ ဒီေခတ္မွာ လူတစ္ေယာက္ဟာ အီးေမးလ္ တစ္ခုေတာ့ အနည္းဆံုး ရွိသင့္ပါတယ္။ အခု ရွင့္မွာ မရွိေသးဘူးဆုိေတာ့ အလုပ္ခန္႔ဖို႔ မျဖစ္ႏိုင္ေသးပါဘူး။ ေနာက္ေတာ့မွပဲ လာခဲ့ပါ" လို႔ လြယ္လြယ္ ပဲ ေျပာင္းျပီး ျပန္လြတ္လိုက္ပါတယ္ ။

ဘယ္ေလာက္ခ်မ္းသာရင္ ဇိမ္နဲ႔ ေနႏုိင္မလည္း

ဇိမ္ခံရြက္သေဘၤာႏွင့္အပန္းေျဖခရီးထြက္လာသည္ ့လုပ္ငန္ရွင္သူေဌးႀကီး
တစ္ေယာက္က ပင္လယ္ကန္းရိုးတန္း တစ္ေနရာတြင္ လမ္းေလွ်ာက္ရင္း ၊ တံငါသည္တစ္ေယာက္က ေလွနံေဘးမွာ ေအးေအးေဆးေဆး လွဲကာ ေဆးတံကိုခဲေနသည္ကို ေတြ ့ရေလသည္ ။ သူ ့ပံုစံ ကိုႀကည့္ ကာ သူေဌးႀကီးစိတ္ပ်က္သြားကာ ဂရုဏာေဒါေသာႏွင့္ေမးသည္ ။

`` မင္း ဘာလို ့ ငါးဖမ္းမထြက္ပဲ ဒီမွာ ထိုင္ေနရတာလည္း "

"မနက္အေစာႀကီးတည္းကပဲ တစ္ေန႔စာဖမ္းလို ့ရျပီဗ် ´´ တံငါသည္က ေျဖသည္ ။

`` ဟ ဒါဆို ေနာက္ထပ္မဖမ္းေတာ့ဘူးလား ´´

`` ဖမ္းျပီး ဘာလုပ္ရမွာလည္း ´´

`` ထပ္ဖမ္းေတာ့ ေရာင္းစားရင္ ပိုက္ဆံပိုရမွာေပါ့ကြ ၊ ပိုက္ဆံမ်ားမ်ားရရင္ မင္းေလွမွာ စက္တပ္လို႔ရမယ္ ၊ စက္နဲ ့ဆိုရင္ ပင္လယ္ထဲ အေ၀းႀကီးထြက္ႏိုင္မယ္၊ အဲဒီအခါ ငါးေတြပိုရမယ္ ၊ အဲဒါေတြကိုေရာင္းျပီး ပိုက္ဆံစုရင္ မင္း ႏိုင္လြန္ပိုက္၀ယ္ႏိုင္မယ္ ၊ ႏိုင္လြန္ပိုက္ ၀ယ္ႏိုင္မယ္ ။ ႏိုင္လြန္ပိုက္နဲ ့ဆိုေတာ ့ ေငြပိုရျပီး ၊ စက္ေလွ တစ္စီးကေန ႏွစ္စီးျဖစ္လာမယ္၊ ဒိထက္အေျမာက္အျမားလဲျဖစ္လာႏိုင္တယ္၊ အဲဒီအခါ မင္း ငါ့လိုသူေဌးတစ္ေယာက္ ျဖစ္လာမွာေပါ့ကြ"

သူေဌးႀကီးက ႀကီးပြားေရးလမ္းေၾကာင္းကို တြက္ျပသည္။

" အဲဒီအခါက် ကၽြန္ေတာ္က ဘာလုပ္ရမွာလဲ၊ "

" အဲဒီခါ မင္း ငါ့လို ေအးေအးေဆးေဆး ဇိမ္နဲ႔ေနႏိုင္မွာေပါ့ကြ၊ "

" ေၾသာ္ ၊ ကၽြန္ေတာ္ အခုေကာ ဘာလုပ္ေနတယ္ထင္လို႔လဲ " ။ ။

Anehony DeMello ၏ How Much Is Enough

ေဖျမင့္ ဘာသာျပန္သည္
Sharing For All

Myanmar Online News မွျပန္လည္မွ်ေ၀သည္

စိတ္ဓါတ္ရင့္က်က္လာဖို႔

(၁) တစ္ေန႔ အရာအာလံုးကို စြန္႔ခြာသြားရမွာ..
တစ္ေန႔ အားလံုးအားလံုးကို ထားသြားရအံုးမွာ.. ဆိုတာ ခဏခဏ ေတြးေပးပါ။

(၂) ကိုယ့္ကိုကိုယ္ေတာင္ မပိုင္တာ..
ငါပိုင္တာ တကယ္တမ္းေတာ့ ဘာဆိုဘာမွ မရွိပါလားလို႔ ခဏခဏ ဆင္ၿခင္ေနေပးပါ။

(၃) ငါ ေသရအံုးမွာ..
အခ်ိန္မေရြး ငါေသသြားႏိုင္တယ္လို႔လည္း ခဏခဏ ရြတ္ရြတ္ေပးပါ။

(၄) ငါဘာေတြေတြးေနလဲ?
ဘာေတြခံစားေနလဲ ?
ခုစိတ္ထဲမွာ ဘယ္လိုေတြၿဖစ္ေနလဲ.. ဆိုတာမ်ိဳး
ကိုယ့္စိတ္ကို ကိုယ္အၿမဲတမ္း သတိရတိုင္းရတိုင္း ၿပန္ၿပန္ၾကည့္ေနေပးပါ။ ၿပန္ၿပန္သိေနေပးပါ။

(၅) ငါဘာကိုတန္ဖိုးထားတာလဲ?
အေပၚယံအရာၿဖစ္တဲ့ပစၥည္းေတြလား?
တစ္စံုတခုလား? တစ္စံုတစ္ေယာက္လား?
စိတ္ထားၿမင့္ၿမတ္တာလား? ကိုယ္က်င့္တရားၿမင့္ၿမတ္တာလား?
ငါ့ဘဝမွာ ငါတကယ္တမ္း တန္ဖိုးအထားဆံုးအရာဟာ ဘာလဲ?
ခုလုပ္ေနတာေတြဟာ ငါဘာကိုတန္ဖိုးထားၿပီး လုပ္ေနကိုင္ေနေၿပာေနတာလဲ?
ငါတန္ဖိုးအထားဆံုးအရာဟာ တကယ္တမ္း ေနာက္ဆံုးေတာ့ အားကိုးရရဲ့လား?

ဆိုတဲ့ေမးခြန္းမ်ိဳးကို ကိုယ့္ကိုကိုယ္ မေမ့မေလ်ာ့ ၿပန္ၿပန္ေမးပါ။
(ကိုယ့္ကိုကိုယ္ မလိမ္မညာပဲေၿဖရင္ အမွန္ေတြနဲ႔ အေကာင္းတရားေတြနဲ႔ နီးလာၿပီ)

(၆) ၿဖစ္ေနတဲ့ အဆိုးေတြေရာ အေကာင္းေတြေရာဟာ
ဘာမွ မၿမဲဘူး။ ဘာမွွ မဟုတ္ဘူး။ တခဏေလးေတြခ်ည္းပဲ။
သခၤါရတရားေတြ အခ်ိန္ၿပည့္ ႏွိပ္စက္ေနတာလို႔ အၿမဲႏွလံုးသြင္းေနၾကည့္လိုက္ပါ။

သဘာဝကို သဘာဝ၊ အမွန္ကို အမွန္လို႔
ၾကည့္တတ္ ၿမင္တတ္ လက္ခံတတ္တာ လက္ခံႏိုင္တာဟာ သတၱိရွိလို႔ပါ။
သဘာဝအမွန္တရားကုိ လက္ခံႏိုင္ရင္ စိတ္ဓါတ္ရင့္က်က္လာၿပီ။
အရွိကိုအရွိအတိုင္း အမွန္တရားကို အမွန္အတိုင္း လက္ခံႏိုင္တဲ့စြမ္းရည္ကပဲ
အရာရာအေပၚကို balance အၿဖစ္ ၿမင္တတ္လာလိမ့္မယ္။
အဲဒီလက္ခံႏိုင္တဲ့ စိတ္ဓါတ္ကပဲ ကိုယ့္ဘဝကို တကယ္တမ္း
ဘာေရွ့ဆက္လုပ္ရမလဲ ဘယ္အရာေတြကို မလုပ္သင့္ေတာ့ဘူး။
ဘယ္အရာေတြေတာ့ ပိုလုပ္သင့္သလဲဆိုတာ လမ္းၿပေပးသြားပါလိမ့္မယ္။
ေနတတ္ထိုင္တတ္ေအာင္ စိတ္ခ်မ္းသာေနေအာင္လည္း အၿပည့္အဝ ကူညီပါလိမ့္မယ္။

ဒါေပမယ့္ ဖတ္ထားၿပီးေရာ ၿပီးရင္ေမ့ မလုပ္ပဲ…
အဲဒီအေတြးေတြကို မေမ့မေလ်ာ့ သတိတရ ေတြးေတြးေနေပးဖို႔ေတာ့ လိုတယ္။
တကယ္ ေတြးေတြးၾကည့္ၿပီးတဲ့အခါ လက္ေတြ႔ စိတ္ခ်မ္းသာလာတာကို ေတြ႔ရလိမ့္မယ္။
တခ်ိဳ့အရာေတြက သူမ်ားေရးထားတာဖတ္တာထက္ ကိုယ္ကိုတုိင္ လက္ေတြ႔ၾကံဳလာတဲ့အခါ အဲဒီအရသာက ပိုၿပီးစိတ္ကိုၾကည္ႏူးေက်နပ္ေစတယ္။ တခ်ိဳ့အၿမင္ေတြက ကိုယ္ကိုတုိင္လုပ္ၾကည့္လာမွ ၿမင္လာတယ္။ ၿပီးမွ ဟုတ္ပါလားလို႔ေပါ့..။ ေ၇းထားတဲ့စာေလးနဲ႔ ရပ္မေနပဲ ဒီထက္ပိုၿပီးခ်ဲ့ေတြးေစခ်င္တာရယ္ပါ။

ဥပမာအေနနဲ႔ “တစ္ေန႔ အရာအာလံုးကို စြန္႔ခြာသြားရမွာ.. တစ္ေန႔ အားလံုးအားလံုးကို ထားသြားရအံုးမွာ.. ဆိုတာ ခဏခဏ ေတြးေပးပါ” လို႔ ေရးထားတဲ့အတိုင္း ကိုယ့္စိတ္ရင္းနဲ႔ ေတြးေပးလိုက္ရင္ မတရားသၿဖင့္လိုခ်င္တဲ့ မတရားေလာဘေတြနဲသြားေစတယ္။ ငါစြန္႔သြားရမွာပဲ..။ မတရားသၿဖင့္ လိုခ်င္မက္ေမာတာေတြနဲ႔ မတရားလုပ္မေနေတာ့ပါဘူးဆိုတာမ်ိဳး ၿဖစ္လာတယ္။ ဒီထက္မကကို က်ယ္ၿပန္႔လြန္းပါတယ္။

“ကိုယ့္ကိုကိုယ္ေတာင္ မပိုင္တာ.. ငါပိုင္တာ တကယ္တမ္းေတာ့ ဘာဆိုဘာမွ မရွိပါလားလို႔ ခဏခဏ ဆင္ၿခင္ေနေပးပါ” ဆိုတာကို ဆင္ၿခင္တဲ့အခါ.. ကိုယ္တကယ္ပိုင္လို႔မရတဲ့အရာေတြရိွလာရင္ ကိုယ္တကယ္လုပ္ယူလို႔မရတဲ့အရာေတြ ၿဖစ္လာရင္ အဲဒီေတြးနည္းက ေတာ္ေတာ္အလုပ္ၿဖစ္တယ္ေနာ္..။ အဲဒီဆင္ၿခင္နည္းက ေတာ္ေတာ္စိတ္ကုိသက္သာေစလိမ့္မယ္ေနာ္။

“ငါ ေသရအံုးမွာ.. အခ်ိန္မေရြး ငါေသသြားႏိုင္တယ္လို႔လည္း ခဏခဏ ရြတ္ရြတ္ေပးပါ” လုိ႔ ႏွလံုးသြင္းၾကည့္ရင္… စာဖတ္သူ ေသေသခ်ာခ်ာစိတ္ႏွစ္ၿပီး ႏွလံုးသြင္းၾကည့္လုိက္ပါ..။ ဘယ္လိုခံစားရလဲလို႔..။ ဒါဆိုရင္ ေရးေနစရာေတာင္မလိုေတာ့ပါဘူးေနာ္..။ အနည္းဆံုးဥပမာေလးကေတာ့ မာန္ေတြ ေတာ္ေတာ္ေလ်ာ့သြားေစတယ္..။

“ငါဘာေတြေတြးေနလဲ? ဘာေတြခံစားေနလဲ ? ခုစိတ္ထဲမွာ ဘယ္လိုေတြၿဖစ္ေနလဲ.. ဆိုတာမ်ိဳး ကိုယ့္စိတ္ကို ကိုယ္အၿမဲတမ္း သတိရတိုင္းရတိုင္း ၿပန္ၿပန္ၾကည့္ေနေပးပါ။ ၿပန္ၿပန္သိေနေပးပါ”
အဲဒီအတုိင္း ၿပန္ၿပန္ၾကည့္တဲ့အခါ ကိုယ့္စိတ္အေၾကာင္း ကိုယ္သိလာတယ္။ ပိုသိလာတယ္။ ကိုယ္ေကာင္းတာလည္းသိလာလိမ့္မယ္။ ကိုယ္မေကာင္းတာလည္း သိလာလိမ့္မယ္။ ဆရာေတာ္ဦးေဇာတိကစာအုပ္ေတြ ဖတ္ၿပီးလက္ေတြ႔လုပ္ၾကည့္တဲ့သူေတြဆိုရင္ အထူးသိၿပီးသားေတြပါ။ ကိုယ့္စိတ္ထဲကခံစားမွဳေတြကို ေစာင့္ၾကည့္ပါမ်ားလာရင္ မေကာင္းတာေတြေတြးတာေတြ မေကာင္းတာေၿပာေတာ့မွာေတြ မေကာင္းတာလုပ္ေတာ့မွာေတြကို ခြင့္မၿပဳေတာ့ဘူး။

အေသးစားဥပမာအေနနဲ႔ ေဒါသအားၾကီးလို႔ ေဒါသၾကီးလိုက္တာကိုေတာင္ အနည္းဆံုး ေဒါသၿဖစ္ေနတယ္လို႔ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ၿပန္သိေနတယ္။ သိေနေတာ့ ဆုိးဆိုးဝါးဝါးေတြ မလုပ္ၿဖစ္ေအာင္ စိတ္္ကေၿပာေနတယ္။ တံု႔ခနဲ႔ ရပ္ႏိုင္တာ မရပ္ႏိုင္တာေတာ့ အေလ့အက်င့္ေပၚမွာ မူတည္ပါတယ္။ ေနာက္ထပ္အက်ိဳးေက်းဇဴးေတြက အမ်ားၾကီးပဲ..။ အက်ိဳးမ်ားလြန္းလို႔ လုပ္ၾကည့္ေစခ်င္တာရယ္ပါ။ အဓိကက အေလ့အက်င့္ရွိဖို႔ အေလ့အက်င့္လုပ္ဖို႔ရယ္ပါ..။

နံပါတ္(၅)က ကိုယ္တိုင္ေၿဖရမွာမို႔............

ကိုယ့္အေတြးေတြကို ေၿပာင္းလိုက္ရင္ ကိုယ့္ေလာကလည္း ေၿပာင္းသြားပါတယ္ (ဆရာေတာ္ဦးေဇာတိက)။
ကိုယ့္ႏွလံုးရဲ့ ႏွလံုးသြင္းနည္းေတြကို ေၿပာင္းပစ္လိုက္ရင္ ကိုယ့္ဘဝလည္း ေၿပာင္းသြားမယ္။
ဘယ္လိုအခက္အခဲ အၾကီးအေသးေတြၾကံဳၾကံဳ ကိုယ္စိတ္ထားတတ္ရင္ အိုေကေနတယ္ဆိုတာ သိလာလိမ့္မယ္။ အခက္အခဲက ေသးေနပါေစ ကိုယ္စိတ္မထားတတ္ရင္ စိတ္ဆင္းရဲေနတယ္ဆိုတာ သိလာလိမ့္မယ္။ အဲဒါမို႔လို႔ အဲဒါေတြအေပၚထားတဲ့ ၿမင္တဲ့ ကိုယ့္အေတြးေတြ၊ ကိုယ္ႏွလံုးသြင္းတဲ့နည္းေတြက အရမ္းအေရးၾကီးေနပါတယ္။

“Change Your Thoughts and
You Change Your World…
Change Your Life
by Changing Your heart…”

စိတ္ကူးေပ်ာ္ရာ မွ သိသမွ် ။
ဦးေဇာ္ သိသမွ် မွ်ေ၀ရာအရပ္
Also Credit to Myanmar Online News

ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ဆုံးမျခင္း

ကြၽန္လို လုပ္ေနရလို႕လည္း အားမငယ္နဲ႕၊
မိုးပ်ံေနေအာင္ ခ်မ္းသာေနလို႕လည္း မာနတက္ မေနနဲ႕၊
သံသရာမွာ ကြၽန္ျဖစ္ခဲ့ဘူးသလို သူေဌး၊ ပညာတတ္၊
ဘုရင္မင္းၾကီးလည္း အၾကိမ္ၾကိမ္ ျဖစ္ခဲ့ဘူးပါျပီ။
ရတဲ့ဘဝမွာ အရိုးသားဆုံးနဲ႕ အေကာင္းဆုံးျဖစ္ေအာင္
က်ိဳးစားျပီး ေရာင့္ရဲမႈေတြနဲ႕ ရွင္သန္သြားရင္
ဒီဘဝ လူျဖစ္ရက်ိဳးနပ္ျပီး ဘဝဘဝ အတြက္
အေထာက္အကူ ျဖစ္သြားမွာပါ။

သင့္ကုိယ္သင္ဆင္းရဲတယ္လုိ႕ထင္ေနပါသလား

၁၄/၅/၂၀၁၃



သင့္ကိုယ္ သင္ဆင္းရဲေနၿပီလို႕ ထင္ေနၿပီလား??

တကယ္လို႕ သင့္ေရခဲေသတၱာထဲမွာ စားစရာေတြကလဲ အဆင္သင့္၊၀တ္စရာ အ၀တ္အထည္ေတြကလဲ အဆင္သင့္၊ျပန္ၿပီး အိပ္စရာ အိမ္ကလဲအဆင္သင့္ ရွိေနတယ္ဆိုရင္
သင္ဟာ ကမာၻ႕လူဦးေရ ၇၅ ရာခိုင္ႏႈန္းထက္ခ်မ္းသာ ပါတယ္။ကမာၻ႕လူဦးေရ ၇၅ ရာခိုင္ႏႈန္းဟာ သင့္ေလာက္ မခ်မ္းသာလို႕ပါ။

တကယ္လို႕ သင့္ပိုက္ဆံအိတ္ထဲမွာ ေငြအခ်ိဳ႕ရွိတယ္။ရွိတဲ့ေငြနဲ႕ သင္သြားလိုရာသြားနိုင္တယ္ဆိုရင္ သင္ဟာ ၁၈ ရာခိုင္ႏႈန္းေသာ ကမာၻ႔လူခ်မ္းသာေတြထဲမွာ တစ္ေယာက္အပါအ၀င္ျဖစ္ေနပါၿပီ။

သင္ဒီေန႕ ေနမေကာင္းမျဖစ္ပဲ က်န္းက်န္းမာမာ အသက္ရွင္ေနတယ္ဆိုရင္ သင္ဟာ လူတစ္သန္းထက္ပိုကံေကာင္းပါတယ္။ကမာၻေပၚမွာ တစ္ပတ္လွ်င္လူတစ္သန္းေလာက္ ေရာဂါေတြေၾကာင့္ေသဆံုးေနရပါတယ္။

တကယ္လို႕ သင္ဒီစာကိုဖတ္ၿပီး၊စာကိုနားလည္တယ္ဆိုရင္ သင္ကလူသန္းသံုးေထာင္ထက္ပိုၿပီး ကံေကာင္းပါတယ္။ကမာၻေပၚက လူသန္းသံုးေထာင္ေလာက္က မ်က္စိမျမင္နိုင္၊စာမဖတ္နိုင္၊စိတ္ေ၀ဒနာ ခံစားေနရပါတယ္တဲ့။

တကယ္ေတာ့ ဘ၀ဆိုတာ နာက်င္မႈေတြကို ညည္းညဴေနရုံမ်ွမဟုတ္ပါဘူး။
တကယ္ေတာ့ ေနတတ္ရင္ေက်နပ္စရာပါပဲဗ်ာ။

ေမာင္စိုင္း
(ကေနာင္)



Scientist Myanmar  ေဖ့ဘုတ္စာမ်က္ႏွာမွထပ္ဆင့္ေဖာ္ျပျခင္းျဖစ္ပါသည္။